Jihad in Sint-Jans-Molenbeek

Hind Fraihi, de journaliste die voor het Nieuwsblad undercover ging in Molenbeek, verdedigt zich tegenover critici met de uitspraak dat het nieuws dat ze brengt in haar artikels «voor moslims geen nieuws is». Moslims zijn nochtans niet de enige categorie waarvoor dit geen nieuws is...

Al wie het wou zien wist al lang dat er in België, ja zelfs in heel West-Europa jongeren geronseld worden voor de Jihad. Alleen is het zo dat wie het voor het zeggen heeft in de media uitdrukkelijk niet wil zien wat er werkelijk gebeurt onder meer in de moslimwijken van Sint-Jans-Molenbeek. Zij verkiezen het «mannen met een lagere opleiding, die werkloos zijn of een eerder onzekere job hebben, en die vaak naar soap-series op VTM kijken» af te doen als racisten. Dat is immers gemakkelijker en veiliger, en bovendien streelt het het eigen intratoctriële (of hoe schrijf je dat moeilijke woord eigenlijk?) ego zoveel meer. Nadeel is natuurlijk wel het pijnlijke ontwaken bij elke verkiezingszondag, omdat men het weer niet had zien aankomen, en «bestelde» opiniepeilingen waar sommige media zich in schijnen te specialiseren helpen wat dat betreft ook al niet veel.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de reacties van deze multiculturele betweters uiteenvallen in twee stromingen: de kritiek («schandalig», «leugens»), of puur ongeloof. Kritiek omdat de journaliste in de kaart speelt van «een extremistische partij», en dat mag natuurlijk niet. En ongeloof omdat men haar er moeilijk van kan beschuldigen heimelijk lid te zijn van of sympathie te hebben voor die partij, want zij is nota bene zelf een gelovige moslima. Probeer zoiets maar eens in je kleurrijke maatschappijbeeld in te passen!

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (21)

Guy Verhofstadt illustreert in een reactie op de meeting in Overijse nog eens mooi wie in België de burgers zijn, en wie de onderdanen.

De Eerste Minister wordt naar eigen zeggen niet eens zenuwachtig als zelfs zijn eigen partijgenoten separatistische taal beginnen te gebruiken:

Tweeduizend actievoerders die een avond verzamelen en daar drie minuten op tv mee komen, moeten we daar zenuwachtig van worden?

Voorwaar niet, het waren tenslotte maar tweeduizend onderdanen. Maar als er duizend burgers verzamelen blazen in Linkebeek, doet de Eerste Minister het wel ferm in zijn broek. Duizend burgers in Linkebeek verhinderen immers dat de Vlamingen hun parlementaire meerderheid gebruiken om de Grondwet toe te passen, maar van tweeduizend onderdanen die in Overijse hun grondwettelijke rechten komen opeisen wordt men zelfs nog niet zenuwachtig. Misschien iets om over na te denken bij de viering van 175 jaar België...

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (20)

Wanneer komt de splitsing? Eric van Rompuy wil voor Pasen een doorbraak zien.

Het is een bijzonder interessante oefening om de opeenvolgende deadlines en ultimata van CD&V en N-VA in een grafiek uit te zetten. Het resultaat wekt niet veel verbazing, en stemt niet bepaald hoopvol. Volgens Eric van Rompuy moest het voor Nieuwjaar, begin maart, de Iden van maart, Pasen dus. Een tekening zegt ook hier meer dan duizend woorden.

IKEA weert vrouwen uit gebruiksaanwijzingen

De Noorse krant VG ploos 2000 gebruiksaanwijzingen van de meubelfabrikant IKEA uit, en stelde vast dat er niet één vrouw te vinden was die meubelen in mekaar stak. De verklaring: 3% van de omzet komt uit islamitische landen, en daar kan men volgens de meubelketen omwille van «culturele» redenen moeilijk vrouwen afbeelden die meubels in mekaar zetten. Eerste Minister Kjell Magne Bondevik (Krf, christen-democraten) vindt dat die redenering geen steek houdt.

De Noorse tabloid VG keek alle gebruiksaanwijzingen na die ze te pakken kon krijgen, en stelde vast dat er niet één vrouw te bespeuren viel die meubels in mekaar zette. Tegelijkertijd bedraagt het aandeel vrouwen bij de klanten maar liefst 70%. Zowel de Noorse Eerste Minister Kjell Magne als de oppositieleden Siv Jensen (Frp, rechts-conservatief) en Karita Bekkemellem Orheim (Ap, sociaal-democraten) vinden dat de redenering van IKEA geen steek houdt. Aangezien IKEA ook in moslimlanden winkels heeft, en afbeeldingen van vrouwen er problematisch zijn omwille van «culturele» redenen, beeldt de meubelgigant enkel mannen en geslachtsneutrale personen af in de gebruiksaanwijzingen. Bondevik vindt echter dat IKEA beter het voorbeeld zou geven door net wél vrouwen af te beelden.

Ondertussen is de meubelketen al met een correctie gekomen: in gebruiksaanwijzing voor de keukenkast Värde is er wel degelijk een vrouw aanwezig die de kast ineenvijst, en in de gebruiksaanwijzing van de kast Husar is er ook een vrouw aanwezig. Er zijn dus wel degelijk twee (2) vrouwen te vinden in de tweeduizend (2000) gebruiksaanwijzingen van IKEA. Of hoe de meubelketen het verhaal eigenlijk in al zijn pijnlijkheid nog eens onderstreept.

Uit een rondvraag uitgevoerd door VG blijkt bovendien dat moslims die in Noorwegen wonen absoluut niet begrijpen waar IKEA het eigenlijk over heeft. Volgens hen vormt het helemaal geen probleem om in gebruiksaanwijzingen vrouwen te tonen die meubels in mekaar zetten. Toch stelt zich de vraag waarom een meubelgigant zijn gebruiksaanwijzigingen klinisch vrij van vrouwen zou maken als er dan toch geen probleem zou zijn. Zou IKEA werkelijk alleen maar slecht geïnformeerd zijn? Het lijkt me eerder twijfelachtig, omdat men zo een beslissing niet licht neemt. Het volstaat te bedenken dat alle tekenaars hierover instructies moeten krijgen om te beseffen dat er hier wel degelijk meer aan de hand is.

Toevoeging: De Standaard brengt hierover een uitsmijter en een blogartikeltje dat echter niet het hele verhaal weergeeft.

Culturele oorlogsverklaringen

De Standaard meldt vandaag dat het Vlaams Belang de oorlog verklaart aan NTGent, Toneelhuis en KVS. Minister van Cultuur Bert Anciaux kon dat natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan, en noemt dit in een reactie «een regelrechte oorlogsverklaring aan de basisregels van onze democratie». Laten we de dingen maar zeggen zoals ze zijn: De Standaard verdraait fiks de waarheid, en Bert Anciaux verkoopt onzin.

Om met de laatste te beginnen, Bert Anciaux stelt dat «respect voor de culturele vrijheid het wezen is van de democratie, en dat wordt nu op de helling gezet». Alleen, het Vlaams Belang zegt nergens dat NTGent, Toneelhuis en KVS dicht moeten, doch wel dat de subsidiekraan dichtgaat, en dat is niet hetzelfde. Maar wat meer is, fundamenteel is het zelfs een goede zaak voor de democratie dat het Vlaams Belang aankondigt welke culturele beleidslijnen het wil toepassen wanneer het aan de macht komt, zodat de kiezers daar ook rekening mee kunnen houden. Een politieke partij heeft trouwens wel degelijk het recht, indien niet de plicht, zijn culturele beleidslijnen bekend te maken. Bert Anciaux gaat dan ook volledig in de fout wanneer hij stelt dat het Vlaams Belang zich een rol toeëigent «die de politiek hoegenaamd niet toekomt» omdat de werking van gesubsidieerde instellingen op vastgestelde tijdstippen en volgens vastgestelde procedures geëvalueerd wordt. Wie heeft immers die procedures en de te hanteren criteria vastgelegd? Ik dacht niet dat Bert Anciaux die op de berg Sinaï in stenen tafelen is gaan halen.

Om op hetzelfde élan even verder te gaan, als het waar is dat «het hart van onze democratie aangevallen wordt» door de uitspraken van het Vlaams Belang, zit men in Antwerpen nu reeds met een levensgroot probleem. Immers, wat verklaarde Patrick Janssens (sp.a) reeds in september 2002? «Kunst moet dringend democratischer worden». Probeert politicus Janssens hier soms richtlijnen te geven over hoe kunst zou moeten zijn, en is dat dan wel democratisch en aanvaardbaar? En Herman Schueremans (VLD) dan:

De overheid moet artiesten steunen, maar omgekeerd moeten artiesten hun verantwoordelijkheid in de maatschappij opnemen. Je kunt niet leven op kosten van de gemeenschap en er tegelijk op spuwen. Kunstenaars moeten mensen ertoe aanzetten om na te denken. En dat door hen zoveel mogelijk te betrekken bij de dingen die ze maken. Dat geldt trouwens niet alleen voor de artiesten, maar ook voor de mensen die kunstevenementen organiseren. Subsidies zijn echter als cocaïne voor een heel pak mensen in de elitaire culturele sector. Ze worden erdoor in een vervreemdende roes gebracht, mijlenver van wat er in de gewone mensenwereld gebeurt. Geen wonder dat ze zich dan verontwaardigd afvragen waarom het plebs plots voor het Vlaams Blok begint te stemmen.

Straffe kost! Nog goed dat hij dat in tempore non suspecto zei, of hij had het hart van de democratie aangevallen!

Maar wat te denken van de oorlogsverklaring van het Vlaams Belang aan NTGent, Toneelhuis en KVS? Alle drie spelen ze natuurlijk de vermoorde onschuld, en De Standaard lijkt als kwaliteitskrant niet bepaald gehaast om die illusie gauw door te prikken. In het archief zitten er anders toch wel enkele bijzonder interessante artikels verborgen die een ander licht werpen op de zaak. Het Toneelhuis ondertekende vier jaar geleden reeds een document dat men evengoed als een oorlogsverklaring aan (toen) het Vlaams Blok kan beschouwen. Maar dat is uiteraard iets helemaal anders. En dat Blokwatch haar webstek twee maanden geleden mocht voorstellen in het KVS mag zeker niet opgevat worden als een vriendendienst, neen, was een strikt zakelijke transactie. Het zou interessant zijn om te weten hoe Bert Anciaux zélf zou reageren de dag KVS zijn lokalen uitleent aan Spiritwatch, en het Toneelhuis een document ondertekent waarin gesteld wordt dat emo-politiek de veiligheid van de burger in gevaar brengt. Ik neem aan dat hij de subsidies met hand en tand zou blijven verdedigen.

De ultieme vrees is natuurlijk dat het Vlaams Belang eens aan de macht wel eens dezelfde truuk zou durven toepassen als Fogh Rasmussen in Denemarken deed: de geldkraan dicht voor allerlei «culturele en educatieve commissies» die voornamelijk bevolkt werden door linkse betweters die geloven in de «maakbare maatschappij». Plots moest het zootje ongeregeld dat in zulke commissies het mooie weer maakte, horresco referens, een échte job vinden. Dat hadden ze nog nooit moeten doen! Tot overmaat van ramp oogstte Fogh Rasmussen met deze maatregel alleen maar sympathie bij de Deense bevolking. Gevolg: het geknakte riet lag er helemaal gebroken bij! Als ze in Vlaanderen slim zouden zijn, zouden ze dus over het hele zaakje best hun mond houden. Al was het maar uit eenvoudig jobbehoud...

Deens Ja voor Europese Grondwet?

Uit een opiniepeiling van Gallup zou blijken dat indien er vandaag in Denemarken een referendum zou gehouden worden over de Europese Grondwet, een meerderheid van 57% «Ja» zou stemmen.

In tegenstelling tot de Belgische bevolking, die naar het schijnt veel te dom is om een evenwichtig oordeel te kunnen uitspreken over de Europese Grondwet, mogen de Denen op 27 september wél hun mening daarover te kennen geven. Uit een opiniepeiling van Gallup blijkt nu dat 45% van de Denen vandaag zegt heel zeker «Ja» te zullen stemmen, terwijl nog eens 12% zegt waarschijnlijk hetzelfde te zullen doen. Slechts 26% zegt heel zeker of waarschijnlijk «Nej» te zullen stemmen.

Dat alles betekent nog niet dat een Deens «Ja» verzekerd is. Ook de Eerste Minister Fogh Rasmussen en met hem de hele Deense regering gaat in dit vraagstuk over eieren. Zo weigerde de Deense regering Europese financiële steun voor een informatiecampagne over de Grondwet, uit vrees voor de reactie van de bevolking. De Deense kiezer zou dit immers gemakkelijk als geld voor een propagandacampagne voor een «Ja» kunnen aanzien, en van de weeromstuit juist «Nej» kunnen stemmen. Bovendien is september nog veraf, kan er intussen nog veel gebeuren, en moeten het debat en de campagnes nog op gang komen.

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (19)

Bart de Wever verklaarde gisteren dat «de deadline aan het verstrijken is». Een waarheid als een koe: de deadline is ondertussen al negen maanden onverwijld aan het verstrijken. De (voorlopig) laatste deadline van de N-VA was begin maart, en met wat goede wil zou men dus kunnen zeggen dat die uiterlijk op het einde van deze week niet meer aan het verstrijken maar verstreken zal zijn.

De vraag is dan wat de N-VA van plan is te doen wanneer die deadline verstreken zal zijn. Wordt het een herhaling van de vorige keer, namelijk een nieuwe deadline, of zou er deze keer ook werkelijk iets gebeuren? Waarschijnlijk ligt het antwoord in het volgende zinnetje verborgen:

Toch wilde De Wever geen verdere tijdsbepaling geven, ,,om het niemand extra moeilijk te maken''.

Ik ben jammer genoeg niet bepaald intelligent aangelegd, en in mijn simpele geest zie ik dus slechts twee mogelijke scenario's:

1. Er volgt een nieuwe deadline, maar deze keer zal het echtig en techtig de laatste keer zijn. En wordt deze deadline niet gerespecteerd, dan zullen de Franstaligen, sp.a en VLD eens zien wat ze zullen zien. Echt waar!
2. Begin maart duurt desnoods tot midden mei 2007, de volgende federale verkiezingen, maar het zou ook wat langer kunnen zijn. Als onverwijld wel negen maanden kan duren, zou ik niet weten waarom ook begin maart niet wat langer kan duren dan normaal.

Met alle sympathie voor Bart de Wever en de rest van de N-VA, maar ze moeten wel beseffen dat hun positie in dit dossier hoe langer hoe minder geloofwaardig wordt. En met twee symbolische onthoudingen in het Vlaams Parlement die, wanneer puntje bij paaltje komt het verschil niet kunnen en vooral niet wíllen maken, valt die geloofwaardigheid ook niet repareren.

Het is mogelijk dat N-VA en CD&V bij de bok gezet werden door sp.a en VLD. De eerste keer. En de tweede keer. En ook de derde keer. Maar na negen maanden stelt zich stilaan de vraag of de geit zich niet iets té gewillig bij de bok blijft laten zetten. Het zijn immers precies die rekbare ultimata, die altijd weer een beetje verschoven kunnen worden «om het niemand extra moeilijk te maken», die ervoor zorgen dat die ultimata ook nooit nageleefd worden. Wat doet vermoeden, en vooral, wat doet sp.a en VLD vermoeden dat het met de nieuwe deadline (half maart? Pasen? begin april? Pinksteren? Nieuwjaar? Sint-Juttemis?) deze keer anders zal zijn?

De hoofdvogel werd eigenlijk nog afgeschoten door Yves Leterme, de Vlaamse Minister-President, die het een belangrijk signaal vond dat Didier Reynders gisteren niet aanwezig was op de MR-FDF-betoging in Linkebeek. Als illustratie van de Vlaamse onkunde, onbenulligheid, platbroekerij en tevredenheid over doodgeknepen mussen kan dit wel tellen. Het zou er eigenlijk nog aan ontbreken dat één van de twee «biechtvaders» op Vlaams grondgebied de aanhechting van Linkebeek bij Wallo-Brux komt eisen om de reeds lang verhoopte corridor eindelijk te kunnen verwezenlijken. Wanneer was trouwens de laatste keer dat een voorzitter van de CD&V (of CVP) ervan afzag op Waals grondgebied te gaan betogen voor de aanhechting van, ik zeg maar wat, de Jekervallei of een corridor naar Voeren? Hoe zei hij het zelf ook al weer verleden jaar in Le Soir? Juist ja: N'ayez pas peur. De Franstaligen hoeven zich dus nog steeds geen zorgen te maken.

Win een reis naar Cuba!

Onvoorstelbaar: De Standaard en het Davidsfonds organizeren een geschiedenisquiz, inderdaad, een geschiedenisquiz dus, met als hoofdprijs een reis naar Cuba. Let wel, de reis is met een professionele gids (zou dat Steve Stevaert kunnen zijn?), maar of er een bezoek aan een paar dissidente journalisten in de cel op het programma staat wordt niet vermeld.

In plaats van een quiz te organizeren, zou het misschien beter zijn dat men bij De Standaard en het Davidsfonds zélf eens een geschiedenisboek opendoet over het régime van Castro. Ongetwijfeld zouden beiden er ook geen probleem van gemaakt hebben om in 1988 een reis naar de Zwarte Zee als hoofdprijs weg te geven. Chili dan weer zou iets moeilijker gelegen hebben, dat is begrijpelijk. In ieder geval geven ze zichzelf vakkundig een brevet van gebrek aan historisch besef, maar om dat te verhelpen wil ik zo vriendelijk zijn een paar vraagjes voor te stellen die ze zonder vergoeding aan hun quiz mogen toevoegen:

• Onder welk régime vielen, in absoluut aantal, de meeste slachtoffers: het régime van Castro of Pinochet?
• Onder welk régime vielen, relatief tegenover het bevolkingsaantal en de duur van het régime, de meeste slachtoffers: het régime van Castro of Pinochet?
• Welke dictator gaf de macht op en vormde zijn land om tot een democratie nadat hij een referendum hierover verloor op 5 oktober 1988?
• Wanneer werd de Grondwet van Cuba zo gewijzigd dat het communisme er niet meer grondwettelijke afgeschaft kan worden?
• In welke richting vluchtten de meeste mensen in 2004: van de kust van Florida naar Cuba of omgekeerd?
• Hoeveel journalisten werden in 2003 in de cel gezet in Cuba?

Ten slotte stel ik voor dat men nog eens het opiniestuk van Mia Doornaert, verschenen in, jawel, De Standaard op 10 september van verleden jaar, grondig herleest, of misschien beter zelfs een stuk of tien keer met de hand overschrijft:

[Die linkerzijde] blijft kaarsjes branden op het altaar van de Cubaanse caudillo Fidel Castro die elke zweem van afwijkende mening ongenadig bestraft.

Inderdaad ja. Men deinst er zelfs niet voor terug om bedevaarten naar dat altaar als hoofdprijs van een geschiedenisquiz weg te geven!

Het signaal van CD&V en N-VA

Vijf Vlaamse parlementsleden van CD&V en N-VA gaven gisteren een signaal aan sp.a en VLD door zich te onthouden bij de stemming over een aantal beleidsbrieven. Vraag is wat voor signaal dit eigenlijk was, want de Vlaamse meerderheid kwam nooit in gevaar. Ondertussen werd uit slechte bron vernomen dat het FDF zozeer onder de indruk is van dit gebaar van CD&V en N-VA dat de betoging van 6 maart in Linkebeek afgeblazen werd. Om één of andere duistere reden kon dit echter voorlopig nog niet bevestigd worden.

Drie parlementsleden van de CD&V, namelijk Eric van Rompuy, Luc van den Brande en Tom Dehaene, en twee parlementsleden van de N-VA, namelijk Bart de Wever en Luc Demesmaeker, onthielden zich gisteren in het Vlaamse Parlement bij de stemming van een aantal beleidsbrieven. Aangezien de Vlaamse Regering een meerderheid heeft van 85 zetels op 124, kwam de meerderheid nooit in gevaar. Wat is dan de zin van dit protest, dat vooral een hoog «Hou ons tegen of we doen wat»-gehalte heeft?

Hoogstwaarschijnlijk is het vooral de bedoeling de achterban en de kiezers te sussen, al vrees ik dat men op deze manier alleen de minst snuggere kiezers tevreden heeft kunnen stellen. Daarvoor was de hele vertoning veel te doorzichtig. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat men bij VLD en sp.a erg onder de indruk zal zijn van deze «plagerij». Het antwoord van CD&V-fractieleider Ludwig Caluwé op de vraag of CD&V en N-VA eraan denken het vertrouwen in de Vlaamse Regering op te zeggen is in ieder geval niet van die aard om de coalitiepartners schrik aan te jagen:

Wij merken dat de grote meerderheid van de Vlamingen zich kan terugvinden in het project van de ploeg-Leterme. Wij willen niet dat dit in gedrang komt.

Als de regering-Leterme niet in het gedrang zal komen, wat riskeren VLD en sp.a dan eigenlijk door maar wat verder te treuzelen in de Kamercommissie? Dat het de komende weken nog een paar keer zal voorvallen dat een aantal CD&V- en N-VA-parlementsleden zich zullen onthouden bij een stemming? Want opgepast, de twee partijen gaan de toestand van week tot week... evalueren. Het zou dus kunnen dat het er de volgende keer niet vijf maar zelfs een heel half dozijn zullen zijn! Bart Somers en Steve Stevaert liggen er ongetwijfeld al 's nachts wakker van.

Gelezen op dezelfde dag in dezelfde krant

Twee berichten uit De Standaard van vandaag: het ene over een politieke bedreiging, het andere over vandalisme tegen de auto van een verkozen politicus. Aan het ene bericht worden drie artikels geweid, het andere is een itempje in de rubriek «Kreten en gefluister».

Gisteren was een «zwarte dag voor Vlaanderen»:

,,Ik betreur dat de terreur het heeft gehaald op de redelijkheid'', zegt Jozef Dewitte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding

En nog:

CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen kondigt aan dat zijn partij ,,deze vorm van maatschappelijke gijzeling'' niet zal aanvaarden.

Zijn partijvoorzitter zegt dan weer:

En ook zijn partijgenoot, de Vlaamse minister-president Yves Leterme, reageert vol afschuw. ,,Dit is een zwarte dag voor Vlaanderen. Ik hoop dat dit alle onverdraagzamen in ons land tot nadenken stemt.''

Marino Keulen (VLD):

een nederlaag voor de democratie

Wie dacht dat het hier over reacties op de feitelijke aanslag ging, en dat die aanslag drie artikels waard was, is eraan voor de moeite. Neen, het gaat hier over de bedreigingen. De feitelijke aanslag is goed voor de cursiefjesrubriek, waar er verder niet te veel aandacht aan besteed moet worden.

Nu wil ik de bedreigingen aan het adres van Remmery niet minimaliseren, maar verbrijzelde ruiten zijn in mijn wereld nog altijd een iets krachtiger statement dan een brief met twee kogels, en dat om de eenvoudige reden dat men in het eerste geval al fysiek te werk is gegaan. Het is dan ook merkwaardig hoe men op één en dezelfde dag groot misbaar kan maken rond bedreigingen, met reacties die bol staan van de tremelo's, terwijl een feitelijk aanslag dat dus niet waard is. Zou het kunnen dat het iets te maken heeft met de slachtoffers? Vooral de reactie van Jozef Dewitte stemt tot nadenken:

Ik hoop dat iedereen nu reageert en zegt dat dit niet het Vlaanderen is dat wij willen.

Nogmaals, hij heeft het dus over de bedreiging, niet over de feitelijke aanslag. Zijn verontwaardiging is bijzonder selectief en helemaal niet geloofwaardig als hij er alleen maar in slaagt te reageren tegenover bedreigingen aan het adres van moslims, terwijl een democratisch verkozen politicus niet eens in Leuven deel kan nemen aan een politiek debat zonder er te moeten voor vrezen dat zijn auto tegelijkertijd grondig bewerkt wordt. Of zou hij zo'n Vlaanderen soms wél willen?