vrijdag, januari 21, 2005

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (12)

Na zeven maanden lijkt er eindelijk wat schot te komen in de soap rond de onverwijlde splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Volgende woensdag moet men in de commissie in de Kamer de bespreking van de wetsvoorstellen aanvatten, maar de PS dreigt er nu mee bij monde van fractievoorzitter Thierry Giet de zaal te verlaten indien dat ook werkelijk gebeurt. De Franstaligen partijen steunen hem eensgezind.

De CD&V kondigde woensdag al aan dat ze Luc van den Brande zal afvaardigen naar de beruchte werkgroep, opgericht door de Interministeriële Conferentie. Wat hij daar precies zal doen is eerder onduidelijk, want onderhandeld zal er in die werkgroep niet worden gedaan, aldus CD&V en N-VA. Belangrijker is dat de bespreking van de wetsvoorstellen op de agenda geplaatst is in de Kamercommissie, en dat de besprekingen volgende woensdag dus zullen beginnen.

Ondertussen zijn het de Franstalige partijen die nu de temperatuur in het dossier doen stijgen, en de PS dreigt er zelfs mee de zaal te verlaten indien de besprekingen daadwerkelijk aangevat worden. De andere Franstalige partijen keuren deze werkwijze niet af, maar vinden integendeel dat de PS zich eindelijk weer op één lijn bevindt met de andere Franstalige partijen (die dus geen front vormen). De analyse van de cdH over wat zich tegenwoordig tussen de regeringspartijen afspeelt is trouwens bijzonder interessant:
[Le cdH] ne peut que constater une fois encore l'absence de capacité de leadership et d'arbitrage du premier ministre, et l'absence totale de cohérence au sein du gouvernement fédéral incapable de se mettre d'accord entre partenaires francophones et néerlandophones et même entre ministres des Affaires institutionnelles sur une simple méthode de travail et sur le lieu de ce travail. Cela en dit long sur l'état de paralysie et de blocage complet du gouvernement fédéral et l'impuissance du premier ministre.
Ook bij Ecolo heeft men zo zijn mening over de federale regering, voor zover die volgens hen nog bestaat. Gelukkig houdt men zich bij Groen! dan toch met belangrijkere zaken bezig.

Aanvulling: La Libre Belgique publiceerde net twee
scenario's, waarbij het eerste een goede schets bevat van de mogelijke procedurele wegen voor dit dossier. Let ook op het allerlaatste deeltje van het eerste scenario:
un élément arithmétique - des élections en 2005 conduiraient la législature fédérale jusqu'en 2009, ce qui ferait coller son terme avec celui des législatures régionales (le rejumelage des élections serait ainsi accompli, si on y tient toujours, avant de le formaliser...)

sp.a en Cuba

Zoals ook Skender opmerkt blijkt vandaag dat de sp.a het régime van Castro niet alleen met woorden maar ook met daden steunt. Waarbij het natuurlijk niet gaat over financiële steun rechtstreeks uit de eigen partijkas of portefeuille, maar materiële steun op kosten van de Vlaamse belastingbetaler.

Concreet gaat het over PC's, autobussen en ziekenwagens die door sp.a-politici geschonken worden aan het régime op Cuba, zo schrijft het Vlaams Belang in zijn persmededeling. De flauwe verdediging dat het materieel boekhoudkundig toch al afgeschreven was, houdt geen steek: er zijn genoeg landen in de wereld met een democratische bestuursvorm die onze steun zouden kunnen gebruiken. Het is dan ook totaal onzinnig, ja zelfs crimineel, dat Vlaanderen sluiks, «dankzij» socialistische politici, een communistisch régime ondersteunt en dus in het zadel houdt. Niet deze hulp is «goed voor de mensen» op Cuba, maar wel een einde aan de tirannie ginder.

Het régime van Castro is overigens, zoals gisteren reeds geschreven, niet alleen dodelijk, maar bengelt in de jaarlijkse lijst van Reporters zonder Grenzen ook steevast aan het einde van het rijtje landen (in 2002 eindigde Cuba op de 134ste plaats van de 139!). De kans is dan ook klein dat de Cubaanse overheid de PC's heimelijk gaat doorgeven aan onafhankelijke journalisten. Hoe dan ook kan men gemakkelijk vaststellen dat de Rechten van de Mens op Cuba weinig of niets voorstellen, maar uit het gedrag van de mandatarissen van de sp.a blijkt dat zij dat in hun beleidsdaden zonder problemen door de vingers kunnen zien. Volgens mij betekent dit dat de sp.a impliciet het EVRM schendt, en dus het gevaar loopt de federale partijdotatie te verliezen nu de liberticidewet gestemd is. Of zou dat laatste zich enkel in mijn fantasie afspelen?

donderdag, januari 20, 2005

Steve Stevaert en Cuba

De rubriek «Kreten en gefluister» van De Standaard weet vandaag te melden hoe Steve Stevaert reageert op de uitspraak van Condoleezza Rice dat Cuba een voorpost van de tirannie is.

Het is bekend dat Steve Stevaert graag op vakantie gaat in Cuba, en er als een vriend van het régime wordt beschouwd. Waar andere Europese parlementsleden riskeren op het vliegveld al teruggestuurd te worden omdat ze van plan waren dissidenten te ontmoeten, gaat Stevaert rustig op theevisite bij Castro zelf, zonder scrupules. Het hoeft dan eigenlijk ook niet te verwonderen dat Stevaert «ludiek» reageert op de uitspraak van Rice:
Ik begrijp volkomen de schrik van de Amerikaanse president. In Cuba krioelt het immers van de leden van Al-Qaeda, namelijk op Guantánamo Bay.
Over het communistische régime aldaar geen slecht woord dus. Je zal maar een dissident in Cuba zijn...

Ik neem aan dat het toevoegen van het ontkennen van de misdaden van communistische régimes aan de strafwet voorlopig nog niet «opportuun» is. En ik heb zo een vaag vermoeden dat andere partijen er nog niet van zouden moeten dromen om «ludiek» uit de hoek te komen over bijvoorbeeld het Chili van Pinochet, dat al bij al een ordegrootte minder moorddadig was. Maar één ding is dat de voorzitter van de socialistische partij zulke uitspraken doet, een andere zaak is dat hij blijkbaar niet de hele media op zijn nek krijgt omwille van zulke stuitende onzin.

maandag, januari 17, 2005

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (11)

Vandaag kwam de beruchte Interministeriële Conferentie samen. Het resultaat van het overleg: er wordt een nieuwe werkgroep opgericht, waar over meer dan alleen maar de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde gesproken zal worden. Dat laatste is rechtstreeks in tegenspraak met de opdracht van de Interministeriële Conferentie, die opgericht werd naast het Forum precies om er enkel en alleen over Brussel-Halle-Vilvoorde te spreken.

De nieuwe werkgroep kan niet anders beschouwd worden dan als een maneuver om toch het dossier van de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde aan andere zaken te koppelen. Patrick Dewael verklaarde zelf dat de werkgroep in een eerste fase (er volgen er dus meerdere) een inventaris moet opmaken van de problemen tussen Noord en Zuid. Concreet gaat het onder meer over de rondzendbrief-Peeters, de radiofrequenties en «de dode hand», maar de agenda is in principe nog open.

De werkgroep lijkt ook een ander doel te moeten dienen, namelijk het dossier vertragen. Patrick Dewael en Didier Reynders drukten immers de hoop uit dat de Commissie Binnenlandse Zaken van de Kamer de werkgroep de kans zou geven om tot resultaten te komen, of met andere woorden, dat die Commissie haar werkzaamheden zou staken tot de werkgroep tot een oplossing is gekomen — of niet is gekomen. Hoeveel fazen er precies nodig zullen zijn in die werkgroep viel niet onmiddellijk af te leiden, maar aan het tempo van de Interministeriële Conferentie te zien is het niet volkomen denkbeeldig dat de besprekingen in de nieuwe werkgroep maandenlang zouden kunnen blijven aanslepen. Over «onverwijld» spreken we dan allang niet meer.

Overigens legde Patrick Dewael er nog eens de nadruk op dat een oplossing onderhandeld moet zijn, of zoals het Vlaams Belang het noemt, het resultaat van een koehandel dus. De VLD blijft zich dus verzetten tegen het gebruik van de Vlaamse meerderheid in de Kamer.

Bij N-VA noch bij CD&V is men bepaald opgetogen over de oprichting van de werkgroep. Beiden partijen laten een deelname aan de werkgroep afhangen van de vorderingen in de Commisie Binnenlandse Zaken, wat natuurlijk in conflict is met de verklaringen van Patrick Dewael en Didier Reynders.

Het is nu wachten om te zien wat er zal gebeuren in de Commissie Binnenlandse Zaken van de Kamer. Zullen VLD en sp.a er openlijk breken met het Vlaamse regeerakkoord, en op die manier een vertrouwenscrisis uitlokken binnen de Vlaamse meerderheid? In dat geval zal het ook interessant zijn om te zien hoe CD&V en N-VA zullen reageren, en laten we ook SPIRIT niet vergeten.

zaterdag, januari 15, 2005

Franstaligen eisen uitbreiding Brussels Gewest

Gisteren kwamen PS, MR, cdH en Ecolo samen in de Kamer om er te beraadslagen over een gemeenschappelijk standpunt voor de institutionele onderhandelingen. Resultaat: de voorzitters van de vier partijen eisen de uitbreiding van het Brusselse Gewest als compensatie voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en de toepassing van de rondzendbrief-Peeters.

Allereerst: de Franstalige partijen ontkennen dat er sprake is van een Franstalig front, verwijzend naar het overleg tussen de Vlaamse partijen in verband met de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Het is natuurlijk maar hoe je het bekijkt, maar in tegenstelling tot de Vlamingen dreigen de Franstaligen intern niet met sancties tegen mekaar, zoals Dewael deed tegenover de burgemeesters van Halle-Vilvoorde.

Hoe dan ook, gedurende het overleg dat twee uur duurde zijn de Franstaligen overeengekomen de uitbreiding van het Brussels Gewest met de zes faciliteitengemeenten te eisen. Dit is volgens hen de enige manier om de rechten van de Franstaligen in de rand te kunnen bewaren indien Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst zou worden, en indien de rondzendbrief-Peeters onverkort toegepast zou worden. Zij maken zich ook kwaad over het feit dat de Vlamingen telkens met nieuwe eisen voor de dag komen telkens zij toegevingen hebben gedaan. De unitaire kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is zo volgens hen een compensatie voor de Franstalige toegeving om de zes faciliteitengemeente deel te laten uitmaken van het Vlaamse Gewest, en wanneer de compensatie verdwijnt, staat meteen ook de Franstalige toegeving ter discussie.

Ook de rondzendbrief-Peeters zou volgens de Franstaligen een inbreuk vormen op de persoonlijke rechten van de Franstaligen in de rand. Volgens de Raad van State is dat niet het geval, maar de Franstaligen weigeren met die uitspraak rekening te houden omdat ze gedaan is door de Nederlandse kamer ervan. Zij blijven van mening dat het moet volstaan om één keer voor de Franse taal te kiezen om vervolgens alle gepersonaliseerde brieven in het Frans te ontvangen. Nochtans vereist dit het opstellen van een lijst van inwoners die voor het Frans gekozen hebben, en dat is manifest onwettelijk, omdat het aanmaken van talenlijsten niet toegelaten is. De rondzendbrief-Peeters kan dus moeilijk als een nieuwe Vlaamse eis gekarakteriseerd worden.

Het lijkt erop dat het overleg tussen de Franstalige partijen niet bepaald van die aard is geweest om de besprekingen van volgende week te vergemakkelijken.

Fatma Pehlivan over de Moslimexecutieve

In een persmededeling doet Fatma Pehlivan (sp.a) haar beklag over de onkunde van de Moslimexecutieve. De Moslimexecutieve is nochtans niet de enige die ontgoochelt wat betreft de steun aan de slachtoffers van de tsoenami van 26 december 2004.

Fatma Pehlivan had de Moslimexecutieve opgeroepen om tijdens het Offerfeest van dit jaar de solidariteit met de minderbedeelden te schenken aan de slachtoffers van de tsoenami. De Moslimexecutieve besliste daar niet op in te gaan «wegens interne tegenstellingen», en Senator Pehlivan vraagt zich nu verbaasd af wat die interne tegenstellingen dan wel zouden kunnen zijn. Jammer genoeg is de Moslimexecutieve niet de enige die ontgoochelt. Wie het lijstje met de bijdragen van de verschillenden landen afgaat, zal merken dat het ver zoeken is voor men het eerste Arabische land tegenkomt, waarbij het dan nog niet altijd volledig van harte blijkt te zijn.

Een mogelijke verklaring is natuurlijk dat men in het Westen zo emotioneel reageert en zo gul is met bijdragen omdat een populair vakantiegebied getroffen werd, een gebied waar nogal wat mensen dus ook een persoonlijke band mee hebben. Weinig mensen zijn al in Darfoer of Bam (Iran) geweest, terwijl men nu op TV het strand, het hotel of een bar waar men misschien zelf ooit nog geweest is letterlijk in de golven heeft zien verdwijnen. Maar anderzijds was toch ook een groot deel van de slachtoffers moslim. Blijkbaar heeft men er in de regeringskringen van de Arabische landen geen enkel probleem mee dat het christelijke (nou ja) Westen een veel grotere bijdrage aan de heropbouw van de getroffen streken in Zuid- en Zuid-Oost-Azië levert dan de Arabische wereld, moslim of niet.

donderdag, januari 13, 2005

Geldt rondzendbrief-Peeters niet voor Dewael?

In de rubriek Leeswijzer beweert De Standaard dat de rondzendbrief-Peeters onder andere geldt voor de oproepingsbrieven voor de verkiezingen. Volgens kamerlid Eric Libert (FDF) in Le Soir zou Patrick Dewael in de Kamer verteld hebben dat dit alvast niet het geval is voor de federale verkiezingen.

De rondzendbrief-Peeters is van toepassing op alle gepersonaliseerde documenten die de gemeenten uitzenden, en de oproepingsbrieven vallen daar dus ook onder. Eric Libert beweert echter in Le Soir het volgende:
Répondant à l'une de mes questions, M. Dewael a indiqué que l'emploi des langues en matière électorale resterait de la compétence fédérale et ne passera donc pas sous celle de la Région flamande en 2007, comme M. Keulen l'affirme.
Indien dit klopt, staat Patrick Dewael met die bewering inderdaad lijnrecht tegenover Marino Keulen, en wordt het tijd dat de twee partijgenoten eens met mekaar gaan praten.

Het is misschien goed eraan te herinneren dat Patrick Dewael er niet voor terugdeinsde om begin 2004 de burgemeesters van Halle-Vilvoorde te bedreigen met harde sancties indien ze hun boycot van de Europese verkiezingen daadwerkelijk zouden uitvoeren.

woensdag, januari 12, 2005

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (10)

Vandaag was het blijkbaar de beurt aan de CD&V om allerlei verklaringen af te leggen over Brussel-Halle-Vilvoorde. Maar liefst drie mandatarissen kwamen aan het woord: burgemeester Michel Doomst uit Gooik, Vlaams minister-president Yves Leterme en de fractievoorzitter in het Vlaams Parlement, Luc van den Brande. Helemaal gelijklopend waren de verklaringen van de drie CD&V'ers jammer genoeg niet.

Volgens Yves Leterme zit de splitsing voorlopig nog steeds op schema, want volgens hem betekent «onverwijld» «zonder uitstel om uitstel». En daar is voolopig dus nog geen sprake van. Dat hangt er natuurlijk vanaf hoe je het bekijkt. In zekere zin heeft hij gelijk dat je maar beter niet over één nacht ijs gaat, maar anderzijds moet de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde na maar liefst zeven maanden voorbereidingstijd één van best onderbouwde beslissingen uit de hele Belgische geschiedenis zijn. En vermoedelijk kunnen er zonder problemen nog maanden aan de splitsingssoap toegevoegd worden terwijl men kan blijven beweren dat er nog geen sprake is van uitstel om omstel. Na veertig jaar wachten kan het geduld van de Vlamingen blijkbaar alleen maar groter geworden zijn, lijkt hij wel te redeneren.

Zijn partijgenoot uit Gooik, burgemeester Michel Doomst dus, stelt wel een termijn: volgens hem moet de splitsing er komen vóór Pasen. En de eigen fractievoorzitter in het Vlaams Parlement wil het nóg sneller zien gaan: Luc van den Brande wil resultaten zien tegen half februari, over goed een maand dus. Indien de splitsing dan nog niet doorgevoerd is, dreigt hij ermee het vertrouwen in de VLD en de sp.a op te zeggen. Hij verzuimt echter erbij te zeggen wat dat concreet betekent, al weet hij wel wat het niét betekent: geen Vlaams regeringswissel met een nieuwe coalitie van CD&V, N-VA en Vlaams Belang. Veel andere mogelijkheden zijn er echter niet. De Vlaamse regering kan immers niet vallen zonder dat er een alternatieve coalitie voorhanden is die een constructieve motie van wantrouwen stemt. En Vlaamse verkiezingen zijn dan weer uitgesloten omdat de regionale parlementen in België hun legislatuur, tot 2009 dus, moeten uitdoen.

Wat zijn dan de mogelijkheden? Een CD&V-N-VA-minderheidskabinet is ook mogelijk, gedoogd door het Vlaams Belang. Als dat al politiek haalbaar zou zijn voor de CD&V en de N-VA, is het nog maar de vraag hoe de partij de volgende verkiezingen zal kunnen overleven. Geplukt langs links én langs rechts zou van het Vlaams Kartel dan wel eens een bijzonder mager kieken kunnen overblijven. Een minderheidskabinet gedoogd door VLD en sp.a lijkt dan ook weer een merkwaardige oplossing als de CD&V net het vertrouwen in de VLD en de sp.a heeft verloren. Een «ontslagnemend» kabinet dat alleen nog maar de lopende zaken afhandelt de komende vier jaar is ook maar weinig aanlokkelijk.

Rest dus nog een soort symbolische stemming in het Vlaams parlement waarin CD&V, N-VA en SPIRIT (gesteund door het Vlaams Belang) vaststellen dat VLD en sp.a hun beloftes uit het regeerakkoord niet nakomen, waarmee de kous dan af is omdat men nu eenmaal niet anders «kan» — in het belang van de Vlaamse bevolking uiteraard. Een oplossing waar misschien iedereen nog tevreden mee kan zijn: het Vlaams Belang kan het verraad van CD&V aanklagen, CD&V en N-VA kunnen zeggen dat ze hun best hebben gedaan, maar dat het de schuld van VLD en sp.a is dat de splitsing er niet gekomen is, VLD en sp.a blijven mooi in de federale regering, en de Franstaligen halen hun slag thuis. Of toch niet iedereen, want N-VA zit dan met een levensgroot probleem tegenover de achterban als ze zich niet terugtrekt uit de Vlaamse regering (en daarmee meteen ook het Vlaams Kartel).

Mijn persoonlijke voorspelling? Tegen 15 februari gebeurt er niets, en daarna ook niet. Een voorspelling die overigens al zeven maand stand houdt. Al weet je natuurlijk nooit wat de dag van morgen brengt.

dinsdag, januari 11, 2005

Actie N-VA absoluut succes

De actie van N-VA van verleden week kan alleen maar een succes genoemd worden. Niet alleen noemde Marc Reynebeau de actie «onnozel», bovendien greep de «brutaliteit» van Bart de Wever Bert Anciaux naar de keel. Kon men zich bij de N-VA nog betere reacties wensen? Meest interessant is nog vast te stellen dat noch Marc Reynebeau noch Bert Anciaux met enig redelijk argument naar voren kunnen komen.

Het Vlaams Belang noemde de actie een stunt, maar to oppose is tot nader order nog steeds de belangrijkste opgave van een oppositiepartij, al wil ik niet uitsluiten dat enige jaloersheid op het Madouplein meegespeeld kan hebben bij het opstellen van de persmededeling.

Erger is het gesteld op de weblog van Bert Anciaux. Hij vraagt zich af hoe wij Vlamingen ons zouden voelen in de omgekeerde situatie, of zoals hij zelf schrijft:
Ik vraag me echt wel eens af hoe wij Vlamingen zouden reageren als we in dezelfde situatie zouden verkeren als Wallonië. Wanneer er bij ons zoveel werkloosheid zou bestaan en aan de andere kant van dit land een veel grotere economische groei. Zouden wij al die verwijten en beledigingen nemen? Zouden wij rustig toekijken hoe het rijke deel nog rijker wil worden en alle solidariteit zou uitbuiten? Oh, misbruiken moeten sterk aangepakt worden, dat is duidelijk. En ik denk ook dat de gever niet armer moet worden dan de ontvanger. Er zijn grenzen. Het is een kwestie van rechtvaardigheid. Maar steeds opnieuw vanuit de hoogte doen en de Walen vernederen, daar heb ik alvast meer dan mijn buik van vol.
Wat opvalt is dat de situatie toch lichtelijk anders is dan Bert Anciaux ze hier probeert voor te stellen. Als we de situatie eens écht willen omdraaien in een gedachtenexperiment, dan zou men er toch een vervlaamst Luik moeten bijnemen, waar men in de ziekenhuizen amper terecht kan als men geen Nederlands spreekt, en dat de halve provincie Luik, tot aan de grens met Luxemburg dus, jachtterrein is voor de Vlaamse politieke partijen bij federale en Europese verkiezingen. Waarbij men er nadrukkelijk van blijft dromen die halve provincie ooit nog te mogen inlijven bij Vlaanderen. In die situatie zouden dan de Vlamingen weigeren van nog maar te praten over de misbruiken, en zouden wij ons dus beledigd moeten voelen als het FDF ons dan komt «vernederen» met een paar vrachtwagens nepgeld op weg naar één of ander stuk nepinfrastructuur in Vlaanderen dat er alleen maar staat omdat men nu eenmaal gecompenseerd moest worden. Ik stuur omiddellijk twaalf vrachtwagens verse Noorse zalm naar de eerste die mij ervan kan overtuigen dat hij of zij zich zoiets werkelijk zou kunnen voorstellen.

Erger wordt het wanneer Bert Anciaux de onzakelijke toer opgaat:
Maar op een moment dat er een nooit geziene solidariteitsactie wordt opgezet met Azië, vind ik het meer dan triest dat Vlaanderen zich voordoet als de krenterige vetzak.
Ik stel voor dat Bert Anciaux er eens het rekenmachientje bijneemt en uitrekent hoe vaak Wallonië verleden jaar door een tsoenami getroffen werd die door Vlaanderen, en de «krenterige vetzak» Vlaanderen alleen dus, volledig bekostigd werd.

Erger is het gesteld bij Marc Reynebeau, die al in de eerste paragraaf de suggestieve toer opgaat:
Dat bedrag [11,3 miljard euro] is volgens De Wever wat jaarlijks vanuit Vlaanderen naar Wallonië stroomt. Het verschilt amper van wat het Vlaams Belang heeft uitgerekend als de Waalse ,,plundering'' ten nadele van Vlaanderen.
Wat zou Marc Reynebeau met die laatste zin eigenlijk willen zeggen? Als het Vlaams Belang op ongeveer hetzelfde getal uitkomt, dan zal het wel zeker verkeerd zijn? Of zou Bart de Wever in de zak van het Vlaams Belang zitten? Maar het wordt nog mooier:
Niemand kan precies berekenen welke transfers zoal doorheen België stromen, ook binnen Vlaanderen of van en naar Brussel. Het gaat tenslotte om een kluwen waarbij miljoenen individuen, bedrijven en instellingen zijn betrokken, als betaler, ontvanger of doorgever van geld. De Wever ziet de details daarvan graag over het hoofd.
De mensen van www.belgiantransfers.org zullen die wetenschappelijke analyse ongetwijfeld snel toevoegen aan hun dossier. Daarna wordt het ronduit leugenachtig:
Maar dat er veel geld naar Wallonië gaat, dat is zeker. Het kan moeilijk anders, want Wallonië is er - men bezoeke Charleroi of de Borinage - economisch en sociaal veel erger aan toe dan veel Vlamingen zich kunnen voorstellen. En dan wil het gelijkheidsbeginsel in een sociale en democratische staat dat wie dat nodig heeft, mag rekenen op de solidariteit van zijn medeburgers.
Zoals Bert Anciaux het overigens terecht aanhaalt, wanneer de gever uiteindelijk armer wordt dan de ontvanger, dan is er toch iets niet meer helemaal juist. Over een gelijkheidsbeginsel gaat het dan al lang niet meer. Overigens hoefde men om die vaststelling toen te maken geen kluwen van miljoenen individuen, bedrijven en instellingen te ontwarren. Twee details die Marc Reynebeau waarschijnlijk liever niet wil weten.

Marc Reynebeau concludeert uiteindelijk dat de actie van de N-VA «agressieve provocatie, grof en kwetsend, ontdaan van elke kiesheid en ethische zin tot bescheidenheid en mededogen» is. Ach ja. Waar is de tijd dat de PS de grieven van de Vlamingen wel beluisterbaar maar niet bespreekbaar achtte? Als er al niet op voorhand een Non kwam. Of dat men bij het FDF stelde dat dierenartsen toch ook geen dierentaal hoefde te spreken om hun patiënten te behandelen, dus wat is het probleem eigenlijk in de Brusselse ziekenhuizen? Om nog maar te zwijgen over de Franstalige fijngevoeligheid toen Vlaamse kinderen in Komen aan de hand van hun moeders spitsroeden moesten lopen langsheen ronduit hysterische vrouwen. Het valt natuurlijk allemaal in het niet vergeleken met de twaalf vrachtwagentjes van de N-VA.

zondag, januari 09, 2005

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (9)

Bijna zeven maanden na de aangekondigde onverwijlde splitsing waarschuwt Guy Verhofstadt de partijvoorzitters van de meerderheid dat ze geen regeringscrisis mogen uitlokken rond Brussel-Halle-Vilvoorde. Merkwaardig genoeg lijkt zijn boodschap vooral uit te gaan naar de Vlaamse partijvoorzitters, terwijl zij toch helemaal niet dreigen met een regeringscrisis.

Het is dan ook duidelijk dat Guy Verhofstadt zich deze middag vergist moet hebben van televisiestudio, en dat hij dacht dat hij bij de RTBf zat. Het zijn immers de Franstaligen die ermee dreigen de regering ten val te brengen als de Vlamingen eigenhandig Brussel-Halle-Vilvoorde splitsen. Of zou de Eerste Minister van mening zijn dat de Vlamingen de Franstaligen provoceren wanneer zij de Grondwet willen toepassen?

De Eerste Minister blijft in ieder geval consequent met zichzelf: hij blijft verkondigen dat de Vlamingen geen gebruik mogen maken van hun numerieke meerderheid in Kamer en Senaat, en dat een splitsing er moet komen na een akkoord binnen de federale regering. De reden waarom hij dit doet is bekend: hij wil koste wat het kost zijn portefeuille van Eerste Minister behouden, het bekende verhaal van het bord linzensoep dus. Zijn redenering staat nochtans in schril contrast met wat hij minder dan een jaar geleden nog voorstond in verband met het migrantenstemrecht. Toen mocht een alternatieve meerderheid in Kamer en Senaat wel! Quod licet Iovi non licet bovi dus, en wie in België Jupiter is, en wie de os, daar hoeft waarschijnlijk verder geen tekening bij. Zelfs zijn eigen partijvoorzitter moest eraan geloven om het migrantenstemrecht te laten passeren, en dat zegt meteen iets over hoe ver Guy Verhofstadt zal willen gaan in verband met Brussel-Halle-Vilvoorde.

Ondertussen vertelt alvast één Vlaamse partijvoorzitter, met name Geert Lambert van SPIRIT, dat er in verband met de splitsing niet teveel gesjacherd mag worden. Ook Bert Anciaux legt over de splitsing straffe verklaringen af op zijn weblog, maar het valt nog te bezien of SPIRIT voldoende gewicht in de schaal zal kunnen werpen om Vlaamse toegevingen te voorkomen. En het zal vooral interessant zijn om te zien hoe de partij zal reageren indien er toch grote Vlaamse toegevingen zouden gedaan worden, in het bijzonder of de partij zich in dat geval zou terugtrekken uit de federale regering. Iets zegt me dat ik me daar best niet teveel illusies over maak...