donderdag, februari 10, 2005

Conservatieven winnen Deense verkiezingen

De conservatieve regering van Anders Fogh Rasmussen (Links, maar vergis je niet in de naam!) won dinsdag de verkiezingen in Denemarken, en blijft daarmee ook de volgende vier jaar aan de macht. Mogens Lykketoft van de sociaal-democraten, en Holger K. Nielsen van de Socialistische Volkspartij. Beide linkse partijen verloren zetels, niettegenstaande ze in de oppositie zaten.

Het is misschien merkwaardig dat een regering die door heel «weldenkend» Europa uitgescholden wordt wegens haar «dom-rechts» beleid de verkiezingen kan winnen. Anders Fogh Rasmussen heeft dan ook vele zonden op zijn kerfstok, stuk voor stuk doodzonden zelfs.

Een eerste doodzonde is natuurlijk dat hij Bush steunde bij de interventie in Irak. Kritiek op die steun kwam er echter zo goed als niet tijdens de verkiezingscampagne, al doen de opiniepeilingen waarmee men ons om de oren slaat vermoeden dat zo ongeveer 99,9% van de Europeanen tegen is. Daarom alleen al zou het toch een thema moeten zijn waarmee links gemakkelijk punten zou kunnen scoren, maar blijkbaar liggen de Denen er niet wakker van.

Anders is het gesteld met de immigratiepolitiek. Patrick Dewael plant zelfs een studiereis naar Denemarken om er de immigratiepolitiek te gaan «bestuderen», wat natuurlijk een hoop kritiek oplevert die kant noch wal raakt. Volgens 11.11.11 is de politiek van Fogh «op het randje van wat volgens het internationaal recht toelaatbaar is,» of met andere woorden, ook zij erkennen dat de politiek wel degelijk toelaatbaar is. Feit is dat zelfs de sociaal-democraten het succes van de immigratiepolitiek hebben moeten erkennen, en het niet hebben kunnen uitspelen als een argument tegen de regering. Bovendien is het zo dat Fogh Rasmussens eigen schoondochter getroffen wordt door één van de maatregelen, waardoor hij gemakkelijk kon aantonen hoe principieel de immigratiemaatregelen voor hem wel zijn. In dat verband kan Patrick Dewael misschien eens aan Fogh Rasmussen uitleggen hoe principieel de VLD wel was in verband met de regulariseringen van de asielziekers, de snel-Belgwet en het migrantenstemrecht. De enige partijen die wel kritiek uitten op het immigratiebeleid waren de «rood-groene» Eenheidslijst en Radikaal Links onder leiding van Marianne Jelved, en zij gingen dan ook sterk vooruit, echter ten koste van de andere partijen binnen het linkse blok.

Een andere doodzonde is dat de conservatieve minderheidsregering steunt op de Deense Volkspartij, geleid door Pia Kjærsgaard. De Deense Volkspartij had er overigens op gehoopt om na de verkiezingen mee in de regering te kunnen treden, maar voorlopig ziet het ernaar uit dat dat niet zal gebeuren. Hoe dan ook, ook omwille van de steun van de Deense Volkspartij wordt Fogh Rasmussen verketterd in Europa, onder andere door Elio di Rupo. De Denen trekken zich alvast weinig van de verwijten van Elio di Rupo aan, want de Deense Volkspartij ging er bij de verkiezingen op vooruit.

Een andere zonde die in de rest van Europa misschien niet zo bekend is, is dat Fogh Rasmussen als één van zijn eerste beleidsdaden allerlei openbare commissies afschafte die als voornaamste taak schenen te hebben progressieven een loon te verschaffen terwijl ze hun «cultureel en educatief» werk konden uitvoeren. Zoals verwacht kon worden kreeg Fogh Rasmussen hierdoor heel de linkerzijde over zich heen, maar de gewone Deen in de straat had alleen maar sympathie voor de maatregel. De maatregel zal bij de verkiezingen in ieder geval niet in zijn nadeel gespeeld hebben, onder meer ook omdat nogal wat «intellectuelen» de laatste vier jaar hebben moeten werken in plaats van kritische maatschappijanalyses te maken op kosten van de belastingbetaler.

En ten slotte kreeg Fogh Rasmussen op het einde van de verkiezingscampagne nog onverwachts hulp van een kleine groep radicale islamisten. Volgens hen is de Deense maatschappij door en door rot (al betwijfel ik dat ze Shakespeare zouden gelezen zouden), en is het dus strijdig met de islam gebruik te maken van het stemrecht. Betere tegenstanders kon de conservatieve regering zich natuurlijk niet wensen — de verdedigers van de multi-culturele maatschappij kwamen in ieder geval in een bijzonder lastig parket terecht.

maandag, februari 07, 2005

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (15)

Het lijkt erop dat men de publieke opinie er stilaan op aan het voorbereiden is dat er helemaal niets zal gebeuren in het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde. De recentste uitspraken van zowel Karel de Gucht als Didier Reynders toch gaan in die richting. Johan vande Lanotte weet zelfs al wiens schuld het is. In de herfst van verleden jaar werd op dezelfde manier de bevolking voorbereid op het uitstel tot na Nieuwjaar.

Karel de Gucht «wil niemand de garantie geven dat de kwestie nu wordt opgelost.» Hij wil wel dat de kieskring gesplitst wordt, maar wil er geen «idioot hoge prijs» voor betalen. Volgens het Vlaamse regeerakkoord zou er eigenlijk zelfs helemaal geen prijs betaald mogen worden, maar dat regeerakkoord, ook door de VLD ondertekend, lapt hij dus aan zijn laars. Of zoals hij het zelf stelt:
De VLD zal de federale regering Verhofstadt niet laten vallen omdat B-H-V niet is gesplitst.
Karel de Gucht heeft duidelijk zijn lesje geleerd in de affaire rond het migrantenstemrecht: voor de VLD is het aan de macht blijven op federaal niveau heiliger dan wat dan ook, en daar kunnen desnoods de Vlaamse, Liberale en Democratische principes voor opgeofferd worden.

Aan Franstalige kant meent «biechtvader» Didier Reynders dat hij geen verplichting heeft om tot een oplossing te komen:
Je n'ai pas une obligation de résultat dans un dossier comme celui-là.
En als er geen oplossing gevonden kan worden? Zijn collega-«biechtvader» Johan vande Lanotte weet op voorhand al wie de zondaar is:
Le tout est de savoir si le CD&V et la N-VA se montreront raisonnables.
Ach, die dekselse onredelijke Vlamingen die het telkens weer onmogelijk maken om harmonieus samen te leven in België! CD&V en N-VA zouden er ondertussen toch best aan doen er zich op voor te bereiden dat de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde er helemaal niet komt, en hoe ze dat in de Vlaamse regering gaan oplossen zonder al te veel gezichtsverlies lijden.

Dalaï Lama komt niet naar België

Dit is het soort van berichten waarvan je eerst nog denkt en hoopt dat je het verkeerd gelezen hebt. Maar de Dalaï Lama komt dus niet naar België in juni. En natuurlijk, wat had je gedacht, hij heeft zélf zijn reis geannulleerd...

Het officiële verhaal is «dat er zich een probleem voordeed,» en dat het Ministerie van Buitenlandse Zaken zo behulpzaam was de Dalaï Lama hiervan op de hoogte te brengen. De Dalaï Lama is ontegensprekelijk een wijs man, en hij zal de hint dus wel onmiddellijk begrepen hebben. Koning Albert II werd immers vorig jaar in mei uitgenodigd voor een bezoek aan China, en laat dat nou toch toevallig niet dezelfde periode zijn waarin de Dalaï Lama België zou bezoeken. Van brute pech gesproken!

Het kleinste kind voelt aan dat er hier iets niet klopt. De perfecte timing voor de Chinese uitnodiging is uiteraard geen toeval — Beijing houdt Tibet al bezet sinds 1950, en vergeleken daarmee is het slechts een kleintje om het bezoek van de Dalaï Lama op die manier bewust in het honderd te sturen. Erger is het gesteld aan Belgische zijde, dat zich duidelijk heeft laten rollen, al dan niet bewust. Een andere indruk kan men moeilijk overhouden na het lezen van de persmededeling van Walter Muls van SPIRIT, tot nader order nog altijd één van de meerderheidspartijen. Ook het gekronkel van Minister van Buitenlandse Zaken Karel de Gucht om er toch maar de nadruk op te leggen dat de Dalaï Lama zélf beslist heeft zijn reis te annuleren stinkt uren in de wind.

Nu is het zo dat China een handelspartner is waarmee rekening gehouden moet worden, en welke mening men ook heeft over het communistische régime aldaar, staan er veel banen op het spel als men Beijing nodeloos voor het hoofd stoot. Maar anderzijds kan het mijns inziens toch niet onmogelijk geweest zijn om Eerste Minister Wen Jibao vriendelijk en diplomatisch aan het verstand te brengen dat de koning begin juni al bezet was, tenzij hij er werkelijk op uit zou geweest zijn een fikse diplomatieke rel te veroorzaken. Neen, dan kiest Brave Little Belgium liever de zijde van de sterkste partij natuurlijk. Met principes schermt men alleen wanneer het goed uitkomt.

Ondertussen krijgt men toch wel een bijzonder wrange smaak in de mond wanneer men de kerst- en nieuwjaarsboodschap van nog geen twee maanden geleden eens herleest. Wat stond daar ook al weer allemaal in?
Ik ben er immers van overtuigd dat wij [Belgen] een welbepaalde boodschap kunnen brengen. Ze bestaat erin verschillende culturen echt te doen samenleven binnen een zelfde politieke samenhang.
Een uitspraak waar men niet bepaald veel potten mee zal breken, al moet opgemerkt worden dat het een voordeel is als één van de verschillende culturen een chronische Lamme-Goedzakmentaliteit heeft. Maar goed, lezen we verder:
De oorzaak van de talrijke conflicten die de wereld teisteren is meestal te zoeken in de niet-erkenning van de etnische of religieuze of culturele identiteit van een deel van de bevolking.

Een van de grote uitdagingen van onze tijd bestaat er dan ook in tussen verschillende bevolkingsgroepen een goede harmonie te realiseren, met eerbied voor de eigenheid van eenieder, en in de overtuiging dat die verschillen in identiteit, verrijkend zijn.
En wat doet ons land met die uitdagingen?
Precies die uitdaging neemt ons land terdege aan.
«Terdege» dus. Voor alle duidelijk heb ik het woord onverwijld opgezocht op Vandale.Net, en het betekent dus wel degelijk «stevig, flink, goed». In Antwerpen zegt men dan «Met alle Chinezen, maar niet met den dezen.»

Het is duidelijk wat hier dus aan de hand is. Zoals het Koningshuis in België stelselmatig de kant kiest van de sterkste partij, namelijk het Waalse socialisme van de PS, puur uit lijfbehoud (en kan men het hen eigenlijk kwalijk nemen dat ze hun job veilig willen stellen?), kiest het ook in China de kant van de sterkste partij, namelijk Beijing, en dat voor een vuistvol yuans. Maar ondertussen houdt men wel mooie kerst- en nieuwjaarsboodschappen, die men dus bij de eerste de beste gelegenheid mooi onder tafel veegt. Een misselijkmakend schouwspel.

Laten we hopen dat ook prins Filip mee mag naar China, en dat er voldoende journalisten van Story present zullen zijn om eventuele nieuwe wijsheden te noteren.

zondag, februari 06, 2005

Expansionisme van Picqué

Charles Picqué (PS), minister-president van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest, doet in de uitzending L'invité van RTL-TVi uitspraken die niet meer of niet minder zijn dan uitingen van Franstalig expansionisme. Moeten de Vlamingen werkelijk een debat aangaan met iemand die de territoriale integriteit van Vlaanderen niet wil respecteren?

In een eerste uitspraak verwerpt hij de huidige grenzen van het Vlaamse Gewest:
Dan riskeren de Franstaligen het verlies van Brussel, dat een ingesloten entiteit binnen Vlaanderen zou worden.
Wie dus dacht dat Brussel nu reeds een ingesloten entiteit binnen Vlaanderen was (zie kaartje hiernaast), is eraan voor de moeite. Heeft Picqué in zijn geest Sint-Genesius-Rode al aangehecht bij Brussel, en zo voor een corridor gezocht naar het Waalse Gewest? Maar hij gaat verder:
We weten dat sommige Vlamingen de taalgrenzen binnen België willen bevriezen met de bedoeling om er later de grenzen van de staat Vlaanderen van te maken
Vlamingen die dachten dat er door het afschaffen van de beruchte talentellingen een einde gekomen was aan het Franstalige expansionisme vergissen zich dus, en de eis tot uitbreiding van het Brusselse Gewest wordt hiermee dus bevestigd. En ruimer gezien is dit nog maar eens een bevestiging van de absolute noodzaak om de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde zo snel mogelijk te splitsen, en de faciliteiten zo snel mogelijk af te schaffen, want zolang beiden blijven bestaan, zullen de Franstaligen blijven denken dat die gebieden vroeg of laat toch nog bij Brussel zullen kunnen komen.

RSS feeds voor de Vlaamse politieke partijen

Sinds vandaag schraapt Politiek.Net RSS feeds voor alle politieke partijen bij mekaar. Eigenlijk wekt het verbazing dat niet één Vlaamse politieke partij zélf een RSS feed aanbiedt met de persberichten of andere regelmatige publicaties, maar misschien komt daar binnenkort verandering in?

Luc van Braekel schreef het nog een goede veertien dagen geleden: Ministers moeten meer bloggen en RSS'en. Hetzelfde kan gezegd worden van de Vlaamse politieke partijen: bijna helemaal publiceren ze hun persberichten op hun webstek, en de meesten hebben ook andere publicaties die perfect aangeboden zouden kunnen worden als een RSS feed, maar niet één partij biedt zelf een RSS feed aan. Het werd dus hoog tijd dat daar iets aan gedaan werd.

Wat de technische kant van de zaak betreft, de RSS feeds zijn voorlopig uiterst minimaal en hebben hier en daar nog wat last van kinderziektes, maar die worden de komende dagen en weken aangepakt. Het viel anderzijds wel op dat de partijen over het algemeen software gebruiken die gemakkelijk uitgebreid zou moeten kunnen worden om zélf RSS feeds aan te bieden. Laten we hopen dat we binnenkort al de eerste partijen van het lijstje kunnen schrappen omdat het bijeenschrapen niet meer nodig is!

zaterdag, februari 05, 2005

Nederlandse zelfverloochening

In sommige Nederlandse scholen heerst een vlagverbod om allochtonen die aanstoot nemen aan de Nederlandse driekleur te ontzien. Blijkbaar stelt de schooldirectie zich niet de vraag wat allochtonen nog in Nederland te zoeken hebben als ze niet eens de Nederlandse vlag kunnen verdragen.

In sommige scholen is ook het dragen van van Lonsdale-kleding verboden, maar dat is van een andere orde omdat het naar gelang de omstandigheden inderdaad om een provocatie aan het adres van de allochtonen kan gaan. Anders is het wanneer de Nederlandse vlag zelf in het gedrang komt. Men kan stellen dat ook een vlag als provocatiemiddel gebruikt kan worden, maar dan is het nog altijd merkwaardig dat de Nederlandse vlag in die zin überhaupt gebruikt kan worden.

Anderzijds stemt de Nederlandse toestand tot nadenken. Dit jaar zijn er in België immers nogal wat feesten gepland, en die kunnen bijzonder provocatief zijn voor de allochtonen met al dat vlagvertoon. Zou men niet best uit voorzorg alvast de Belgische driekleur op de festiviteiten verbieden, als men al niet het hele gedoe afgelast? Ik kan me amper voorstellen dat de organisatoren zouden willen aanzetten tot discriminatie...

vrijdag, februari 04, 2005

N-VA citeert selectief

De N-VA citeert behoorlijk selectief Derk Jan Eppink. Intelligent is misschien anders...

Donderdag publiceerde Derk Jan Eppink een zeer lezenswaardig opiniestuk in De Standaard, en vandaag citeert de N-VA die paragrafen waarin hij de januskoppen van sp.a en SPIRIT flink aan de kaak stelt. Maar de eropvolgende paragraaf die ook raak is, heeft de N-VA niet overgenomen:
België kan mede zijn 175ste verjaardag vieren door toedoen van Vlaamse politici die dapper roepen bij de bierpomp maar die niet verder komen dan 'onverwijlde' ultimatums en desnoods twee keer betalen. Welk ander volk zou zoveel geduld hebben?
Een vergetelheid, of was het om de opmaak niet te verknoeien? Alle gekheid op een stokje, als de N-VA dan toch uit een opiniestuk wil citeren, zou het misschien passen toch iets meer te citeren dan die paragrafen waar de boezemvijanden door de mangel gehaald worden. Als ze dan nog hun citaat laten stoppen vlak voor de paragraaf waar ze een schoentje kunnen vinden dat hen als gegoten past, kan je je beginnen afvragen waar ze eigenlijk nog mee bezig zijn. Een betere illustratie van de pointe van het opiniestuk is nauwelijks mogelijk:
Vlaamse politici ('verenigd' in een zogenoemd Vlaams Front) onderhandelen, maar calculeren het verlies al in. De hamvraag is enkel: wie krijgt de schuld? Zij onderhandelen als het ware tegen elkaar.

donderdag, februari 03, 2005

Kansen van kardinaal Danneels

Het ziet ernaar uit dat de dood van de paus opnieuw te vroeg aangekondigd werd. Zijn toestand is voorlopig stabiel, en binnen enkele dagen zou hij het ziekenhuis mogen verlaten. Telkens de paus ziek is duikt onvermijdelijk de naam van kardinaal Danneels op als mogelijke volgende paus, althans in België.

Bij Paddy Power zijn de weddenschappen over de opvolger van de paus open. De kansen voor kardinaal Danneels worden door hen blijkbaar niet zo hoog ingeschat, want voor hem kan er 20:1 (5%) gewed worden. Dan zijn de kansen van kardinaal Tettamanzi duidelijk beter, namelijk 5:2 (40%), gevolgd door kardinaal Hummes en kardinaal Arinze, allebei 3:1 (33%).

Vlaamse Auschwitz-resolutie wansmakelijk stukje Groen!e zelfbevrediging

Groen! deelt mee dat het een vertaling van de Auschwitz-resolutie uit het Europese Parlement zal indienen in het Vlaamse Parlement «om te weten waar welke partij voor staat». Dat is natuurlijk onzin, omdat dat uit de stemming in het Europese Parlement reeds gebleken is. Veel meer dan een rondje zelfbevrediging op de kap van de slachtoffers van Auschwitz is dit dus niet.

Aangezien de resolutie in het Europese Parlement een referentie naar de huidige racistische en extreem-rechtse partijen bevatte, weigerden de vertegenwoordigers van het Vlaams Belang de resolutie goed te keuren, en onthielden ze zich. Gevolg was natuurlijk nogal wat geveinsde en opgeklopte verontwaardiging uit linkse hoek, want de referentie had haar werk dus gedaan.

Nu wil Groen! dat nummertje dus nog eens overdoen in het Vlaamse Parlement. Overigens hoort de resolutie beter thuis in Kamer en Senaat, maar daar heeft Groen! sinds de verkiezingen van 2003 geen vertegenwoordigers meer. Hoe dan ook, zin heeft zo een oefening niet, omdat de stemming in het Europese Parlement al aangaf wat de positie van elke partij is. Het enige doel kan dus zijn dat men zich nog eens kan laten opwinden door het stemgedrag van het Vlaams Belang — de referentie naar extreem-rechtse en racistische partijen is essentieel en zal dus wel niet vergeten worden — maar verder wordt er niemand beter van. Van veel respect tegenover de slachtoffers van Auschwitz getuigt het in ieder geval niet wanneer ze ingeschakeld worden in zo een goedkoop nummertje zelfbevrediging.

De Groen!e partij zou trouwens veel geloofwaardiger overkomen indien ze bij gelegenheid ook resoluties ter herdenking en veroordeling van de misdaden van het communisme zou steunen, graag ook met een referentie naar hedendaagse extreem-linkse partijen en politici die flirten met communistische dictators. En het wordt afwachten hoe de partij zal reageren op het voorstel tot verbod van hamer en sikkel. T-shirts met de afbeelding van Ché mogen daar trouwens voor mijn part aan toegevoegd worden. Ik heb echter zo een vermoeden dat de partij op dat vlak niet bepaald haantje-de-voorste zal willen spelen.

dinsdag, februari 01, 2005

Biechtstoelprocedure: versnellings- of vertragingsprocedure?

Steve Stevaert stelt de biechtstoelprocedure voor om een oplossing voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde te versnellen. Zo een procedure zou echter zonder twijfel precies het omgekeerde effect hebben, een vertraging dus, want het stelt de bespreking van de wetsvoorstellen in de Kamercommissie nog maar eens uit.

Aangezien de CD&V reeds een synoptische tabel klaar heeft, is er eigenlijk geen reden om morgen de bespreking van de wetsvoorstellen voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde niet aan te vatten. Het is dan ook merkwaardig dat Steve Stevaert een oplossing voorstelt voor een probleem dat er eigenlijk niet is. Er is immers geen «zoektocht naar een oplossing» die versneld moet worden, want de oplossing is reeds gekend, en de sp.a heeft er zich bij de vorming van de Vlaamse regering toe verbonden de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde onverwijld te helpen realiseren.

Bovendien is het onnodig dat de Vlaamse partijen bij Vande Lanotte en Reynders (MR) zouden komen aangeven hoe ver zij kunnen gaan in het dossier,want ook dat is reeds gekend: voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde zal er geen prijs betaald worden (gratis dus), en ook daartoe heeft de sp.a zich verbonden bij de vorming van de Vlaamse regering. De uitspraak van Stevaert over het politieke luik van een compromis, namelijk «wie geeft wat en wie krijgt wat», is dan ook flagrant in strijd met het Vlaamse regeerakkoord, tenzij alleen de Franstaligen zouden geven en alleen de Vlamingen zouden krijgen. Van een compromis is er dan ook geen sprake. Als echter de vertegenwoordigers van de sp.a morgen in de Kamercommissie dezelfde lijn volgen als Steve Stevaert, zullen CD&V en N-VA opnieuw hun houding tegenover hun Vlaamse regeringspartners moeten evalueren.