Voor hem geen Stille Mars noch concert

Op 2 juli 2006 werd de 77-jarige pianist Philibert Mees in zijn woning in Mechelen overvallen en vermoord. Hij werd met messteken om het leven gebracht, en gewikkeld in lakens en pastic onder het bed verstopt. De hoofdverdachte, een «jongeman» van in de twintig, heeft ondertussen al bekend dat hij de dader is.

Het parket en de media zijn bijzonder karig met informatie over de dader van de overval en de moord. Wat wel bekend is, is dat men hem te pakken heeft gekregen via de GSM van het slachtoffer die nog in zijn bezit was. Blijkbaar was de dader dom genoeg om die zelf te gebruiken. Aanvankelijk ontkende de verdachte alle betrokkenheid, maar uiteindelijk ging hij toch door de knieën en bekende hij de moord.

In het belang van het onderzoek wil het parket de identiteit en de woonplaats van de dader niet vrijgegeven, maar hij wordt consequent omschreven als een «twintiger». Volgens de eerste berichten was de dader van allochtone afkomst, maar sindsdien is dat niet meer herhaald.

Twee berichten, één klik van mekaar

Toevallig verschenen de berichten over de opsluiting en vrijlating van enkele verdachten van twee «incidenten» op dezelfde dag, slechts één klik van mekaar verwijderd. Een vergelijking van de woordkeuze in de twee berichten roept enkele vragen op.

Het eerste bericht gaat over het incident in Brugge waarbij een zwarte man in mekaar geslagen werd. De raadkamer van Brugge besliste eergisteren dat twee van de verdachten voorlopig nog in de cel blijven. Het tweede bericht gaat over de vrijlating van één van de minderjarige verdachten van de moord op Guido Demoor, terwijl twee ervan voorlopig nog in de cel blijven.

De woordkeuze in de twee artikels is toch wel opvallend wanneer ze even naast mekaar gelegd worden. Enkele vragen die spontaan bij mij naar boven komen:

• Waarom zijn de skinheads geen «jongeren», en zijn de «jongeren» geen Marokkanen?
• Waarom is «busagressie» in de titel van het artikel geen moord of op z'n minst doodslag, en het afranselen van een zwarte man geen «bushalteagressie»?
• Waarom blijven skinheads in de cel, terwijl «jongeren» van hun vrijheid beroofd zijn? Het betekent hetzelfde, maar klinkt toch net iets anders.
• Staat het vast dat de zwarte man geen last van een speciale bloederziekte en zwakke botten had die de huidige symptomen hebben veroorzaakt, mogelijks eventueel desalniettemin in de hand gewerkt door de omstandigheden van die avond, zonder echter te kunnen bevestigen of ontkennen dat er een oorzakelijk verband zou kunnen zijn?
• En waarom greep die zwarte man zijn belagers niet naar de keel, waardoor hij het voorval eigenlijk feitelijk grotendeels zelf uitlokte?

Over de nasleep van de twee «incidenten» kunnen trouwens ook nog enkele vragen gesteld worden. Waar is bijvoorbeeld Fouad Ahidar om het omgekeerd racisme van de «jongeren» op bus 23 aan te klagen? Om concreet de vraag te stellen: was Guido Demoor een Marokkaanse vader geweest, zou die dan ook het risico gelopen hebben plots een hersenvliesbloeding te krijgen op de bus? Trouwens, de hele theorie als zou Guido Demoor aan een hersenvliesbloeding overleden zonder dat er een oorzakelijk verband zou bestaan met de slagen die hij gekregen heeft op de bus is gewoonweg potsierlijk. Je moet al een professioneel anti-racist zijn om dat soort plat boerenbedrog te kunnen geloven. Stierf Sjamil Basajev door een explosie, of alleen maar aan de gevolgen van een acute hoge bloeddruk door de opwinding naar aanleiding van een ontploffing in zijn buurt? Het Belgische gerecht zou waarschijnlijk onmiddellijk van de tweede theorie uitgegaan zijn, geconfronteerd met de «feiten». Hoe dan ook, de basisdiagnose is ongetwijfeld dat hij stierf aan een subjectief gevoel van veiligheid. Subjectief, omdat het niet reëel was.

Iedereen wordt trouwens vriendelijk verzocht te geloven dat vijf skinheads, racisten pur sang, wanneer ze eens in the mood zijn na een avondje stappen, niet verder raken dan iemand die zich op het verkeerde ogenblik op de verkeerde plaats bevindt in het ziekenhuis te kloppen –en voor alle duidelijkheid: gelukkig maar dat de vijf stukken krapuul niet verder raakten dan dat– maar zes «jongeren» slagen er wel in een man aan een hersenvliesbloeding te doen sterven doordat één van hen zich naar de keel laat grijpen. En niets meer dan dat, meneer de rechter, zelfs geen vinger uitgestoken. Misschien moet de familie van Guido Demoor straks nog wel morele schadevergoeding betalen aan die zes jongeren, wegens de psychologische gevolgen van het hele geval. Juwelier Wouter Tyberghien kan ervan meespreken.

Iemand die wel voorkomt in het ene verhaal, maar niet het andere is Kristien Hemmerechts. Zij heeft het voorlopig nog niet uitgeschruweld dat skinheads dringend zouden moeten kunnen genieten van speciale programma's om aan werk te geraken in plaats van straffen te krijgen. Dat enkelen van hen in Brugge een zwarte man in mekaar slaan is er alleen maar het bewijs van dat daar een dringende nood aan is. En laten we trouwens niet alle skinheads over één kam scheren, nietwaar. Bovendien, één van hen werd vrijgelaten om zijn examens van het secundair onderwijs te kunnen afleggen: hij was 25 jaar oud. Ongetwijfeld is hij het slachtoffer geweest van jarenlange zware discriminatie op school waardoor hij nooit eerder aan een diploma secundair onderwijs geraakt is. Ja toch?

Nationale Loterij nam zelf contact met 0110

Het verhaal over de sponsoring van 0110 door de Nationale Loterij neemt elke dag nog een andere wending. Deze morgen bleek dat niet 0110 contact met de Nationale Loterij had opgenomen, maar wel de Nationale Loterij met 0110.

Ik heb weinig ervaring met het organiseren van concerten voor verdraagzaamheid, of concerten tout court eigenlijk, en dacht dus in al mijn naïviteit dat het gewoonlijk de organisatoren zijn die op zoek moeten gaan naar sponsors. Dat blijkt echter niet het geval te zijn, toch niet afgaande op de verklaringen van Ann Publie, woordvoerster van de Nationale Loterij, geciteerd in De Standaard van vandaag:

Niets bijzonders, wij sponsoren een pak muziekfestivals. Toen we hoorden over de 0110-concerten hebben we meteen contact opgenomen en onze medewerking toegezegd. Lang voor de politieke heisa.

De krant voegt er nog aan toe dat ze «op de vraag of de Loterij mogelijke heisa dan niet verwacht had, het antwoord schuldig moet blijven». Eigenlijk zijn haar verklaringen eerder merkwaardig, want 0110 was oorspronkelijk door Tom Barman uitdrukkelijk opgevat als een concert tegen het Vlaams Belang, en werd pas later afgezwakt naar een concert voor verdraagzaamheid. Hoe trouwens een concert voor verdraagzaamheid een week voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen op een andere manier kan begrepen worden dan als een politiek concert is me hoe dan ook een compleet raadsel, tenzij het hoofdkwartier van de Nationale Loterij gelegen is aan gene zijde van de maan en ze daar de laatste twintig jaar geen Vlaamse politieke berichten meer hebben gezien.

Ik wil echter niet uitsluiten dat Ann Publie de waarheid vertelt wanneer ze beweert dat de Nationale Loterij absoluut niet de bedoeling had een politiek concert te sponsoren. Maar dat betekent dan wel dat het geld bij de Nationale Loterij redelijk los zit, en dat ze het niet zo nauw nemen met de controle van wie of wat ze eigenlijk sponsoren. Zelfs het charter van 0110, dat toch weinig te wensen overlaat qua duidelijkheid, kunnen ze dan niet gelezen hebben, en daarbij moet opgemerkt worden dat de persoonlijke handtekening van Tom Barman onderaan het document er pas kwam ná de politieke heisa, niet ervoor. Maar wie zei ook weer dat men geen complottheorieën moet verzinnen wanneer zuivere incompetentie de situatie afdoende kan verklaren? Ik weet dus niet eens of het eigenlijk wel een geruststelling is dat ze zich bij de Nationale Loterij schijnbaar van geen kwaad bewust waren…

Ondertussen zit ik te wachten op dat berichtje van de Nationale Loterij over de sponsoring van mijn blog – misschien is het gewoon omdat de post weer uitzonderlijk traag is dat die brief nog niet toegekomen is? Of zou ik niet «cultureel» genoeg zijn?

Nationale Loterij steunt dus 0110

Er zal dus wel degelijk openbaar geld gebruikt worden om 0110 te steunen, en Staatssecretaris van Overheidsbedrijven Bruno Tuybens (sp.a) vindt dat «positief». Doorgaand op datzelfde élan zullen de respectievelijke steden ongetwijfeld ook kosteloos allerlei infrastructuur mogen ter beschikking stellen, voor gratis ordedienst zorgen, en de openbare omroep kan het concert rechtstreeks uitzenden op radio en TV.

Om met dat laatste te beginnen: bij de VTM doen ze natuurlijk maar zoals ze willen omdat dat uiteindelijk een privé-bedrijf is, maar zelfs als de VRT het hele zaakje zou uitzenden zonder voor de rechten nog maar een eurocent te betalen aan de organisatie van 0110, zelfs ook dan wordt wel degelijk nog belastinggeld gebruikt om de actie te steunen. Zendtijd is immers niet gratis, en de veelvuldige aankondigingen van een uitzending, die daar ongetwijfeld bij zullen horen, ook niet. Op dit ogenblik acht ik het trouwens eerder wel dan niet waarschijnlijk dat Studio Brussel of eventueel Radio Donna één van de concerten rechtstreeks zal uitzenden, of toch minstens een reporter ter plaatse zal hebben om verslag uit te brengen van dit «culturele evenement».

Hoe dan ook heeft Bruno Tuybens een duidelijk klaarsignaal gegeven om aan 0110 openbaar geld te besteden. Ik vrees echter dat er bijzonder weinig Vlamingen te vinden zullen zijn die bereid zullen zijn in zijn onzin te trappen als zouden dit geen anti-Vlaams Belang-concerten zijn:

Het gaat om een organisatie die oproept tot verdraagzaamheid en tegen racisme. Wat is daar fout mee? Ik weet ook wel dat het een week voor de verkiezingen is, maar het gaat om de boodschap.

Ik hoop dat hij het in ieder geval zelf niet gelooft, noch het ene, noch het andere! De slogan van de Nationale Loterij die op dit ogenblik op de webstek van 0110 prijkt is in ieder geval hilarisch: «U SPEELT – U HELPT». Een betere slogan zou zijn, speciaal voor de aanhangers van onwelvoeglijke partijen, zou zijn «U SPEELT, EN WORDT TWEEMAAL VOOR DE GEK GEHOUDEN»: een eerste keer wanneer u dom genoeg is een lot te kopen en ermee te verliezen, en een tweede keer wanneer uw geld dan nog eens tegen u gebruikt wordt.

Men kan zich ondertussen afvragen hoe groot de paniek bij het régime op dit ogenblik wel niet moet zijn. Wat hebben we immers de voorbije jaren al gehad? Om te beginnen werd er een cordon sanitaire ontworpen om de partij van de macht uit te sluiten. Dat cordon werd vervolgens uitgebreid met een cordon médiathique, zodat de openbare omroep, gespijsd met geld van álle kiezers, rustig het Vlaams Blok kon negeren of mee bestrijden, al naargelang. Volgende stap was het maken van wetten om de partij voor het gerecht te kunnen dagen, en daar hoorde ook de oprichting van een speciale overheidscel bij die dat werkje moest opknappen. Dit lukte niet van de eerste keer, en de wetten werden daarom ook meermaals «verfijnd», en pas bij de derde poging werd de partij dan toch eindelijk veroordeeld, door een totaal onpartijdige franskiljonse rechter in Gent. En morgen wordt dus een concert tegen diezelfde partij met openbaar geld gesteund, amper één week voor de lokale verkiezingen. Overigens opmerkelijk hoe snel die sponsoring op zijn plaats kwam, misschien wel reeds vóór alle artiesten opgebeld waren. Met dit alles zou dus niets fout zijn, maar als je het mij vraagt is dit een soort van praktijken dat absoluut niet zou misstaan in een rapport van de OVSE.

En daarmee zit ik dus met een prangende vraag. Want wat als ook dit concert niet helpt? Het Vlaams Belang haalt nu al in sommige peilingen tegen de 30% aan, en met zulke percentages valt niet uit te sluiten dat in één of andere gemeente een «ongeluk» te betreuren zal vallen in de vorm van een absolute meerderheid voor het Vlaams Belang. Of een lokale partijafdeling die bezwijkt voor de verleidingen van het Vlaams Belang dat met een burgemeesterssjerp zwaait, en het cordon sanitaire dan toch maar liever doorbreekt in plaats van in Antwerpse toestanden terecht te komen. Zou er op regionaal of federaal niveau een plan B bestaan om zo'n toestand op te vangen? Reeds jaren gaat het gerucht over een plan om Antwerpen onder curatele te plaatsen en door middel van een regeringscommissaris te besturen moest het Vlaams Blok, nu Belang, er een meerderheid halen. Wie het rijtje van hierboven overloopt, komt automatisch op de vraag uit waar de grens zou gaan voor het régime.

Maar anderzijds, wat zei Stalin ook al weer? «Wie stemt beslist niets. Wie de stemmen telt beslist alles.» Waarmee ik absoluut niets wil zeggen.

0110, ook tegen corruptie?

De discussie over 0110 is reeds gedeeltelijk overgegaan in een discussie of het Vlaams Belang hier misschien netto stemmen mee zou winnen – Tom Barman in de rol van nuttige idioot voor wat hij eigenlijk probeert te bestrijden dus.

De gemoederen liepen de jongste dagen hoog op, en in het vuur van de strijd vergaten sommigen (zonder namen te willen noemen) dat men op de bal moet spelen, niet op de man. Dit zowel aan de ene als de andere kant overigens. Een vergelijking met een hypothetische 0110 in Charleroi of Luik tegen de corruptie kan helpen om de argumenten wat uit te zuiveren.

Zo zijn er enkelen die argumenteren dat ook artiesten het recht hebben aan politiek te doen op het podium, ja zelfs de plicht. Peter Vandermeersch was alvast die mening toegedaan in zijn commentaarstuk op vrijdag in De Standaard:

Het is geenszins ,,chantage'' (dixit Dewinter) als Adamo, Laïs, of X!nk op een podium gaan staan om hun afkeer van een onverdraagzame samenleving uit te zingen. Het is hun recht en zelfs hun plicht.

Ik vraag me eerlijk gezegd of Peter Vandermeersch een soortgelijke zin uit zijn klavier getokkeld zou krijgen moesten Adamo, Laïs of X!nk op een podium gaan staan om hun afkeer van corrupte politici uit te zingen. De gebeurtenissen van de laatste weken hebben aangetoond dat zoiets uitermate gepast zou zijn in een stad als Charleroi, maar ook in Antwerpen zou zoiets niet helemaal misstaan, denk maar even terug aan niet alleen het VISA-schandaal, maar ook Soma, Telepolis en de aankoop van het sp.a-secretariaat in de Everaertstraat. Ik vraag me echter af of de artiesten daarvoor evenveel applaus zouden oogsten bij de politiek correcte media vandaag, dan wel of hen verweten zou worden in de kaart van extreem-rechts te spelen en dat zij zich beter afzijdig zouden houden.

Maar zou het Vlaams Belang nu stemmen winnen of verliezen door 0110? Laten we dat even opnieuw vanuit een principiële hoek bekijken: stel dat een groepje artiesten een concert zou organiseren tegen een andere partij, dat wil zeggen niet het Vlaams Belang maar de VLD, CD&V, N-VA, sp.a, SPIRIT of Groen!. Wat zou dat eigenlijk zeggen over de democratie in Vlaanderen indien mensen er zouden van afzien voor één van die partijen te stemmen enkel en alleen omdat iemand als een Tom Barman, Dana Winner of Helmut Lotti op een podium staan om hun afkeer tegenover die partij uit te zingen? Ik hoop werkelijk dat de democratie in een West-Europees land als Vlaanderen sterker staat dan dat! Ik zie dan ook niet in waarom dat plots helemaal anders zou zijn wanneer het over het Vlaams Belang gaat, tenzij men werkelijk een soort van emocratie voorstaat waar partijprogramma's geen rol meer spelen, maar wel welke partij de sympathiekste popgroep weet te engageren..

Wat het omgekeerde effect betreft, denk ik dat er wel een potentieel bestaat. Dit concert, dat ondanks alle verklaringen van enkele deelnemende artiesten wel degelijk tegen het Vlaams Belang gericht blijft, kan opnieuw de druppel zijn die bij een aantal kiezers de beker doet overlopen. De analyses van de bewegingen onder kiezers van De Stemmenkampioen in mei en juni tonen dit duidelijk aan, en ook Bruno Valkeniers liet zich in dezelfde zin uit tijdens de voorstelling van zijn toetreding tot het Vlaams Belang. In Vlaanderen heeft men het nu eenmaal voor de underdogs. Vandaar dat Tom Barman het gevaar loopt de rol van nuttige idioot te spelen in een nieuwe overwinning van het Vlaams Belang op 8 oktober. Daar komt nog bij dat het hele concept van het concert in feite zelfs een bevestiging is van een belangrijke stelling van het Vlaams Belang: het maakt niet uit voor welke partij je stemt, als het maar niet het Vlaams Belang is. Vandaar is het slechts kort naar de stelling dat het geen zin heeft voor VLD, CD&V of N-VA te stemmen als je enige verandering wil zien in het Antwerpse stadsbestuur. Wat voor zin heeft het de partijdotaties van het Vlaams Belang af te willen nemen als men vervolgens zelf reclame gaat maken voor die partij? Dan toch liever de mededeling van Kris Wauters van Clouseau.

Mijn voorspelling is dan ook dat het concert een overdonderend succes zal zijn. De timing is daar in ieder geval perfect voor: met wat geluk zit het weer wat mee, en verder is het academiejaar op 1 oktober nog maar net gestart en hebben de studenten tijd zat en eigenlijk zelfs niets beters te doen dan een gratis concertje met enkele topartiesten mee te pikken. Maar zo groot als de zelfvoldoening zal zijn op de avond van 1 oktober, zo groot zal waarschijnlijk ook de kater op 8 oktober zijn wanneer de verkiezingsuitslagen beginnen binnen te lopen. Vooral als die uitslagen vergeleken zullen worden met de uitslag van de vorige gemeenteraadsverkiezingen, die van oktober 2000, want dan wint het Vlaams Belang naar alle waarschijnlijk gemiddeld maar liefst 10%!

Tot slot nog een doordenkertje aan het adres van Tom Barman: de laatste verkiezingsuitslag en de laatste peilingen geven aan dat minstens een kwart van de Vlaamse bevolking voor het Vlaams Belang stemt. Hoe sterk denkt hij eigenlijk dat het Vlaams Belang ondervertegenwoordigd zou zijn bij de Vlaamse artiesten? Ik zou niet willen beweren dat een kwart van die artiesten die op 1 oktober op het podium van 0110 zullen staan een week later zelf voor het Vlaams Belang zal stemmen, maar dat geen één van hen dat zou doen, dat zou me eerlijk gezegd verbazen.

0110 – een vergeefse voskresnik

Tom Barman van de popgroep dEUS organiseert op 1 oktober, een week voor de gemeenteraadsverkiezingen, een «feest» voor «verdraagzaamheid». De actie is duidelijk geïnspireerd op Vote for Change (alhoewel precies het omgekeerde deze keer de bedoeling is), maar die ervaring leerde dat het electorale effect van zo'n evenement zo goed als nul is.

In de aanloop naar de presidentsverkiezingen in de VS in 2004 organiseerde MoveOn een reeks concerten onder de naam Vote for Change. Vooral Bruce Springsteen profileerde zich op die concertenreeks, samen met o.m. R.E.M. en Pearl Jam. In principe waren de concerten enkel tegen een herverkiezing van George W. Bush gericht; in de praktijk kwam dat echter vaak neer op steun aan de democratische kandidaat John Kerry.

Wat was het resultaat van Vote for Change? De concerten werden enkel in zogenaamde swing states gehouden, en na de verkiezingen bleek dat geen enkele van de staten van kamp veranderd was, noch in de ene, noch in de andere richting. Netto resultaat was dus nul, en George W. Bush werd dan ook herkozen voor een tweede ambtstermijn. De verklaring waarom Vote for Change niets uithaalde is waarschijnlijk heel eenvoudig: niemand zegt neen tegen een gratis concert, ook al heeft dat concert een politiek doel waar men het niet eens mee is, en in het stemhokje doet men daarna toch zijn zin. En slechts weinigen veranderen hun politieke mening omwille van wat een muzikant op het podium verkondigt.

Tom Barman mag dus gerust een concert tegen extreem-rechts (lees: het Vlaams Belang) organiseren, maar hij maak zich best geen begoochelingen over de electorale gevolgen daarvan. Anderzijds is het ook het goed recht van Filip Dewinter om tegen dat concert te reageren, en men kan stellen dat het ook zijn plicht is in het politieke spel van zet en tegenzet, maar op een manier doet hij de organisatie 0110 meer eer aan dan ze misschien verdient. Twee puntjes van commentaar op de reactie van Filip Dewinter zijn echter op hun plaats:

Ten eerste wat betreft de andere Vlaamse artiesten die zich hebben aangesloten bij het initiatief van Tom Barman. Men kan van een artiest die leeft van zijn vak niet verwachten dat hij aan de kant blijft staan terwijl het evenement duidelijk gepromoot wordt door alle mogelijke politiek correcte media. Let daarbij bijvoorbeeld op die «analyse» –of misschien beter gezegd dat pamflet– in De Standaard, die er niet in slaagt een echt antwoord te geven op haar eigen titel, laat staan een elementair detail als het hierboven vermelde nulresultaat van Vote for Change te vermelden. Als iemand als Will Tura morgen dus nog op televisie of radio wil komen, kan hij moeilijk op 1 oktober thuis achter zijn piano zitten en vinden dat het zijn taak niet is om aan politiek te doen. Filip Dewinter speelt daarom het spel best niet te persoonlijk tegenover artiesten die weinig andere keus hebben dan deel te nemen aan de voskresnik van 1 oktober door ook maar gratis op te treden voor het goede doel. Dat sommigen van hen zich dan verschuilen achter het schaamlapje van de «verdraagzaamheid», terwijl het voor iedereen duidelijk is dat de concerten tegen het Vlaams Belang gericht zijn, kan men lafheid noemen, maar even goed zien als een teken dat zij eerder tegen hun zin deelnemen en zich eigenlijk gechanteerd voelen.

Ten tweede zijn er de sponsorgelden, want een gratis concert organiseren kost geld. Ook hier doen privé-personen natuurlijk hun zin, maar voor de verschillende betrokken overheden en openbare diensten is dat natuurlijk niet het geval. Indien zij gratis infrastructuur of diensten ter beschikking zouden stellen, betekent dit dat belastinggeld gebruikt zou worden om de kiezers partijpolitiek te beïnvloeden, typisch een zaak die waarnemers van de OVSE aan de kaak zouden stellen. Ook de sponsoring door de Nationale Loterij in de vorm van reclame op de webstek van 0110, zoals op dit ogenblik het geval lijkt te zijn, lijkt me niet helemaal correct. Het zou daarom beter zijn dat Filip Dewinter zijn pijlen zou richten op hen in plaats van op de artiesten die waarschijnlijk toch niet anders kunnen.

Vier jaar cel voor besnijdenis dochtertje

Op dezelfde dag dat in Denemarken negen mensen hun straf toegekend kregen wegens eerwraak, veroordeelde een rechtbank in Göteborg een man tot vier jaar gevangenisstraf en een boete van SEK 330.000 (ca EUR 37.300) voor de besnijdenis van zijn twaalfjarige dochtertje. Bijzonder aan deze uitspraak is dat de feiten niet in Zweden maar in Somalië plaats vonden.

Vrouwenbesnijdenisis in Zweden al sinds 1982 bij wet verboden, met straffen die kunnen oplopen tot maximum tien jaar cel. In 1999 werd de wet uitgebreid zodat ook vrouwenbesnijdenis in het buitenland gestraft kon worden. Op die manier poogt men te verhinderen dat ouders hun dochters tijdens een vakantie in het buitenland laten besnijden. De rechtszaak waarin woensdag een uitspraak gedaan werd is de eerste die een beroep doet op die uitbreiding.

De 41-jarige man heeft vier kinderen uit een huwelijk dat in 2001 tot een einde kwam. Na de echtscheiding nam hij de oudste twee kinderen met zich mee naar Somalië, waar ze ook bleven. Verleden jaar lukte het echter de oudste dochter om naar de Zweedse ambassade in Ethiopië te vluchten met de hulp van een journalist. De dochter werd daarna verenigd met haar moeder, die vandaag in Londen woont, en zij diende een klacht in bij de Zweedse politie.

Volgens het meisje, dat vandaag dertien jaar oud is, zou zij uitgehuwelijkt worden aan een twintigjarige man, en in verband daarmee werd besloten dat zij besneden moest worden. De besnijdenis werd bij de vader thuis uitgevoerd, met een scheermesje en zonder verdoving, terwijl haar vader haar vasthield. Volgens het meisje was de operatie bijzonder pijnlijk.

De vader van zijn kant beweert dat hij niet eens wist dat zijn dochter besneden was, en dat hij dat pas vernam toen de beschuldigingen tegen hem bekend gemaakt werden. Zijn theorie is dat de besnijdenis in 1997 in Zweden moet gebeurd zijn op initiatief van zijn ex-vrouw, die toen voorstander van de ingreep was. Zelf zou hij tegen vrouwenbesnijdenis zijn, en zou hij dat reeds meerdere malen in het openbaar verklaard hebben.

De rechtbank hechtte echter meer geloof aan het verhaal van het meisje. Eén van de elementen die daarbij een rol speelde was dat het meisje reeds in de ambassade in Ethiopië aan één van de ambtenaren verklaarde wat er gebeurd was, en dat haar verhaal bijzonder gedetailleerd is. De rechtbank zat in ieder geval met de indruk dat het meisje het verhaal werkelijk meegemaakt had, en niet verzonnen heeft of voorverteld heeft gekregen.

Verscheidene organisaties en commentatoren hebben naar aanleiding van de veroordeling de hoop uitgesproken dat dit een nieuwe stap zou kunnen zijn op weg naar de volledige verbanning van de vrouwenbesnijdenis. Vrouwenbesnijdenis komt vooral in Oost-Afrika en Azië voor, en volgens een schatting van Amnesty International zijn ongeveer 130 miljoen meisjes en vrouwen in de wereld besneden, terwijl er jaarlijks ongeveer 2 miljoen nieuwe gevallen uitgevoerd worden. Vaak heeft de ingreep allerlei medische complicaties tot gevolg bovenop het feit dat het op zich reeds een ernstige vorm van verminking is.

Nieuwe piek voor Vlaams Belang

Gisteren werden de resultaten van De Stemmenkampioen voor de maand juni bekend gemaakt. Het Vlaams Belang bereikte in die peiling het beste resultaat ooit: 28,9%. Het Vlaams Kartel van CD&V en N-VA daarentegen lijkt over zijn hoogtepunt heen, terwijl de VLD weer in een dal zit.

Deze peiling is de dertiende peiling van De Stemmenkampioen, en samen met de negentien andere peilingen betekent dit dat we vandaag beschikken over 32 opiniepeilingen sedert de laatste (regionale) verkiezingen.

Zoals reeds geschreven in de inleiding bereikt het Vlaams Belang in deze peiling het beste resultaat ooit gemeten in een peiling: 28,9%. Dit resultaat is overigens 2% meer dan wat de partij ooit behaald heeft bij één van de drie andere peilers, namelijk de peiling van Le Soir en RTBf van oktober twee jaar geleden. Bij de laatste peiling van La Libre Belgique haalde de partij 26,6%. CD&V-N-VA daarentegen gaat lichtjes achteruit, en geaccumuleerd heeft het kartel al meer dan een procent verloren sedert de topnotering van februari en maart dit jaar. Splitsen we CD&V en N-VA in twee partijen, dan is het Vlaams Belang bij De Stemmenkampioen afgetekend de grootste partij in Vlaanderen. Dit was lange tijd niet het geval. Houden we ten slotte ook rekening met de foutenmarge, dan is het niet eens zeker dat het Vlaams Kartel in zijn geheel groter is dan het Vlaams Belang.

Het kartel sp.a/SPIRIT van zijn kant klimt stilaan uit het dal, en kan een kleine vooruitgang noteren. Anders is het gesteld bij de VLD, dat opnieuw last lijkt te hebben van een zomerdepressie. Met slechts 14,1% haalt de partij het slechtste resultaat sedert september verleden jaar. Vergeleken met de uitslag van de laatste verkiezingen is de partij ruim een kwart van haar achterban kwijt in het panel van De Stemmenkampioen. De daling van de partij verloopt trouwens opvallend parallel met de daling bij de drie andere peilers.

Tot slot Groen!, dat deze keer opnieuw op 6,5% eindigt. De partij blijft daarmee hangen op ongeveer één procent onder haar resultaat van twee jaar geleden, en zal, als hier geen verbetering in komt, problemen hebben om in alle kieskringen een parlementslid verkozen te krijgen in de lente van volgend jaar.

Sluiten we af met te vermelden dat de resultaten van deze peiling in geen enkele andere krant dan Het Laatste Nieuws, één van de sponsors van De Stemmenkampioen, vermeld werden. De enige internetreferentie die ik heb kunnen vinden is een korte bespreking van de resultaten bij het Vlaams Belang. Dat betekent echter niet dat de andere kranten de resultaten van De Stemmenkampioen niet gelezen zouden hebben: zo vermeldt bijvoorbeeld De Standaard wel dat één van hun lievelingen, Rik Torfs, verkozen werd tot de beste toekomstige politicus. Of hoe een kwaliteitskrant erin slaagt wél het lichte amusementsgedeelte van een peiling te bespreken, maar niet het serieuze gedeelte dat wel degelijk nieuwswaarde heeft. Ik durf zelfs niet te raden hoe dat zou komen.

Privatiseer prins Laurent (&Co)!

Het is ook altijd wat met prins Laurent, het zwarte schaap van de Coburg-clan. Voor het eerst in meer dan een eeuw vertoont één van de Saxen-Coburgers nog eens zin voor een beetje ondernemerschap, deze keer zonder gevaar voor postume beschuldigingen van genocide, en dan wordt hij nog wel afgeblaft door een Eerste Minister van liberale strekking! Vooral dat laatste was waarschijnlijk wel het laatste dat hij verwachtte toen hij enige inkomsten probeerde te verwerven uit eigen productie (=zijn kroost). Trekken we die lijn door, mag hij zich straks ook aan een uitbrander uit socialistische hoek verwachten als hij al eens solidair wil zijn met één of andere medemens. Niet moeilijk dat menig Vlaams-nationalist een boontje voor hem heeft en hem zelfs tot president wil uitroepen – in die hoek hebben ze altijd al een zwak gehad voor de hopeloze underdogs.

Maar wat was nu eigenlijk het probleem? Guy Verhofstadt dreigde ermee de dotatie van de prins terug te schroeven of zelfs af te pakken indien hij een handvol euro's in ontvangst zou nemen voor slechts een beperkte publicatie van de foto's van zijn tweeling. Op die manier wou de prins vermijden dat hij de foto's in zowat élk dagblad zou moeten aantreffen. Utile dulci, zouden de Romeinen gezegd hebben, en gelijk hebben ze. Ik kan het goed verdragen dat prins Laurent 15.000 euro's opstrijkt als dat betekent dat alvast ik niet met die foto's geconfronteerd hoef te worden.

Guy Verhofstadt en Didier Reynders zouden daarom beter het initiatief van de prins toejuichen. Zeker, enige korting op de dotatie is billijk, bijvoorbeeld de helft van het bedrag, maar als liberale excellenties zouden ze toch principieel voorstander moeten zijn van het vrije initiatief. Hun houding lijkt echter te zijn dat de prins en bij uitbreiding de hele koninklijke familie een gemeen goed zouden zijn. En dat zij dat zo willen houden! Waar is de liberale privatiseringsrethoriek? Laat onze Duitse immigranten van de zoveelste generatie liever wat werken voor hun bete brood, bijvoorbeeld en onder andere door de verkoop van foto's van hun kroost, dan moet aan hen geen belastinggeld meer aan versmost worden. Meer nog, voor de republikeinen verdwijnt meteen een kroonargument (heb je'm?) om de monarchie af te schaffen, want als alleen de lezers van de boekskes via hun abonnementsgeld betalen voor de blauwbloedigen, dan is een monarchie voor de staat zelfs goedkoper dan een republiek. Zelf hoeven de republikeinen geen eurocent te betalen als ze dat niet willen, want niemand verplicht hen de roddelpers te lezen, laat staan te kopen. Dat ze daar maar eens een puntje aan zuigen!

Er zit natuurlijk wel een angeltje aan deze zaak. Koning Fabiola kan foto's van haar kapsel verkopen, koning Albert II gemoedelijke foto's met de vrucht van zijn scheve schaats, prins Filip van zijn handelsmissies waar hij na enkele taaie onderhandeling een vet exportcontract aan land weet te halen, en prins Laurent dus van zijn kroost. Maar eerlijk gezegd, wie zit op foto's van ons aller prinses Astrid te wachten? Misschien enkele foto's in Rode-Kruisuniform voor de fetisjisten onder ons, maar dat is het dan zo wat. Maar er is hoop. Want stel dat bijvoorbeeld prins Amadeo, ondertussen al twintig jaar, de juiste genen heeft geërfd van zijn grootvader, dan staan we binnenkort ongetwijfeld voor enkele foto's en exclusieve interviews die wel meer dan het nodige zaad in het bakje zullen kunnen brengen. Royals heeft waarschijnlijk zelfs al de volledige artikels met de onthullingen, foto's en alles erop en eraan al helemaal klaar!

(Oorspronkelijk verschenen bij Diogenes)

Negen schuldig voor eerwraak

Deze week werd in Denemarken een historische uitspraak gedaan in een zaak over eerwraak: niet alleen de man die de trekker overhaalde, maar heel de familie, inclusief de vader die als het brein achter de moord beschouwd werd, werd schuldig bevonden aan moord.

De feiten deden zich verleden jaar in september voor: in het treinstation van Slagelse schoot een 29-jarige Pakistaanse man zijn pas getrouwde zus Ghazala Khan dood met 4 à 6 kogels, en verwondde haar 27-jarige Afghaanse man Emal Khan die de aanslag amper overleefde. De reden voor de moord was eenvoudig: zij had de liefde gevolgd en was getrouwd met een partner van haar keuze in plaats van de traditie te volgen en te trouwen met een partner die de familie voor haar zou aanwijzen. Een tante die haar schijnbaar wou helpen om tot verzoening te komen met de rest van de familie werd daarbij als lokaas gebruikt om haar in de val te lokken.

Dinsdag kwam een jury in Østre Landsret tot de conclusie dat de hele familie, die samen besloten had dat Ghazala Khan vermoord moest worden om de eer van de familie te herstellen, schuldig was. Woensdag sprak een rechter dan de strafmaat uit: de vader, het brein achter de moord, kreeg levenslang, terwijl de broer die haar doodschoot een gevangenisstraf van zestien jaar kreeg. Nog twee andere familieleden kregen zestien jaar, terwijl de rest acht tot zestien jaar gevangenisstraf kreeg. Bovendien moeten de schuldigen aan Emal Khan een schadevergoeding van 989.500 DKK (ongeveer 132.000 EUR) betalen. Tot slot worden twee van de schuldigen voor goed uitgewezen uit Denemarken.

Deze uitspraak is historisch in Europa omdat het de eerste keer is dat een hele familie schuldig bevonden wordt aan eerwraak, en niet alleen de dader die moord uitvoerde. Bovendien is het het brein achter de misdaad dat de zwaarste straf toegedeeld krijgt. Deze uitspraak is belangrijk omdat het tot nu toe vaak zo was dat één van de minderjarige broers of familieleden werd uitgekozen om de moord te plegen om op die manier een lagere straf te krijgen, terwijl de anderen konden vrijuit gaan. De hoop bestaat daarom dat deze uitspraak ertoe zal bijdragen dat het barbaarse gebruik van eerwraak alvast uit Europa verbannen kan worden.

Niettegenstaande het belang van de uitspraak lijkt de Vlaamse pers de zaak volledig verzwegen te hebben, in tegenstelling tot de Nederlandse pers die er wel over bericht heeft. Is het omdat Denemarken geografisch dichter bij Nederland ligt dan Vlaanderen, of zou het er iets mee te maken hebben dat het dogma dat alle culturen evenwaardig zijn in Nederland reeds lang geleden onderuit gehaald werd?